Czy praktykujesz duchowy materializm? Znaki ostrzegawcze + jak zachować to rzeczywistość

Duchowość nie zawsze była tak dostępna. Dawno, dawno temu był zarezerwowany dla mistyków, mnichów i ascetów świata. Dostęp do nauk wymagał długich wędrówek, wyczerpujących inicjacji, a nawet pewnej linii krwi. T

Oday, jesteśmy wizytą podcastu lub biblioteki z dala od większej mądrości i mniejszej ignorancji. Z tego powodu nic dziwnego, że liczba Amerykanów określających się jako „duchowa, ale nie religijna” rośnie przez pewien czas.

Niezależnie od tego, czy pochylasz się buddyjskiego, ćwiczysz Kundalini, czy wolisz pozostać niezdefiniowane - zasadnicze zasady ogólnie głoszą więcej miłości, pokoju, współczucia i uzdrowienia… i jak to może być coś innego? Popularność duchowości w USA Jest Obiecujące, ale jest tu przypis. Ponieważ Duchowość rośnie , wspina się także w Mekce materializmu we współczesnym świecie.

Materializm duchowy: przegląd

Duchowość może być nieco zwodnicza. Z jednej strony jest to światopogląd, styl życia i ideologia. Z drugiej strony jest to etykieta. Każdy może ubiegać się o etykietę duchowości, tak jak każdy może kupić Namaste T-shirt, wybierz konkretny guru lub spadek świata Karma jako wspólny sposób.

Nie ma nic złego w żadnym z powyższych - ale oznacza to, że duchowość może mieć doppelgängera. Co wygląda jak duchowość, brzmi jak duchowość, ale nie jest całkiem? Dla duchowo ciekawych w materialnym świecie, duchowy materializm jest terminem, który należy wiedzieć.

W 1973 roku opublikował nauczyciel buddyjski Chögyam Trungpa Przecinanie duchowego materializmu - Transkrypt wykładów, które wygłosił w Boulder w Kolorado, aby umieścić słowa na zjawisko, które kształtuje sposób, w jaki wielu z nas doświadcza duchowości. Oto jak wyjaśnia duchowy materializm: „Istnieje liczne ścieżki boczne, które mogą prowadzić do zniekształconej, skoncentrowanej na ego wersji duchowości; możemy oszukiwać siebie do myślenia, że ​​rozwijamy duchowość, gdy zamiast tego wzmacniamy naszą egocentryczność za pomocą technik duchowych”.

Materializm duchowy ma miejsce, gdy myślimy, że robimy coś duchowego, ale tak naprawdę wzmacniamy ego.

Innymi słowy: duchowy materializm ma miejsce, gdy myślimy, że robimy coś duchowego, ale tak naprawdę wzmacniają ego . To wtedy, gdy nasze ego oszukuje nas, że coś zewnętrznego lub iluzorycznego jest kluczem do oświecenie .

Oczywiście jest to coś, czego ci z nas na duchowej ścieżce chcieliby uniknąć, ale duchowy materializm jest śliski. Rzeczywistość jest taka, że ​​wszyscy w końcu napotkają swoje zniekształcenia. (Nawet buddyjscy wielcy byli podatni.) Ale im bardziej możemy dowiedzieć się o jego różnych formach, tym bardziej skutecznie możemy uniknąć lub skrócić objazdy.

Pierwsza warstwa duchowego materializmu: wygody fizyczne

Będę pierwszą osobą, która przyznam się do błyszczącego uroku kryształowego sklepu. Miałem kolekcję koralików Mala, kiedy były świeże na scenie jogi i kiedyś polegały zbyt dużym poleganiem na mojej talii tarota. Ale wszystkie te fizyczne rzeczy, nawet rzeczy o naturze duchowej, Trungpa przypisuje „neurotyczne dążenie do komfortu fizycznego, bezpieczeństwa i przyjemności”. Chodzi o to, że kryształy i posągi oddania mogą mieć wartość. Nie praktykujemy duchowego materializmu, posiadając te rzeczy, ale próbując stworzyć przez nie bezpieczeństwo i komfort.

339 numer anioła

Nasza kultura konsumpcjonizmu i materializmu nauczyła nas, że majątek przynosi nam szczęście i sukces w życiu. Nie jest tak dalekie, aby myśleć, że przedmioty o naturze duchowej podobnie przynoszą oświecenie. Święte obiekty, które przynosisz z Indii, kolekcja Sound Bowl, kadzidło - te przedmioty mają znaczenie. Ale ich pozyskanie nie czyni nas duchowymi ani nie stawia nas na szybką ścieżkę do przebudzenia. Duchowość jest i zawsze będzie pracą wewnętrzną… ale fabuła gęstnieje, ponieważ duchowy materializm może być tak samo szalony w naszych umysłach, jak w naszych domach.

Druga warstwa: duchowy materializm umysłu

Duchowy materializm ma miejsce na poziomie wewnętrznym w postaci pomysłów, koncepcji i ideologii - lub to, co Trungpa luźno definiuje jako nasz intelekt . Tak jak opieramy się na naszych fizycznych rzeczach, aby przynieść komfort, możemy oprzeć się na naszym intelekcie, aby bardziej wygodnie poruszać życie. „Nacjonalizm, komunizm, egzystencjalizm, chrześcijaństwo, buddyzm” - mówi Trungpa, „wszyscy zapewniają nam tożsamość, zasady działania i interpretacje tego, jak i dlaczego rzeczy dzieją się tak, jak one”. Mentalnie używamy ideologii, przekonań i koncepcji, aby nas chronić lub zmiękczyć „to, co jest”.

To prawda: jak często opieramy się na naszych przekonaniach, aby się sami? Nawet wspólna duchowa maksyma, Wszystko dzieje się z jakiegoś powodu , może chronić cukier w chwili obecnej. A kiedy używamy duchowych prawd, aby się pocieszyć, czasami tęsknimy za możliwością stawienia czoła wątpliwościom, niepewności i zamieszaniu, które, szczerze mówiąc, są, szczerze mówiąc najlepsi nauczyciele .

Ostatnia warstwa: kiedy sama duchowość staje się przedmiotem

Nie ma wątpliwości, że solidna praktyka jogi, regularna medytacja , czyli rekolekcja Ayahuasca może nas przedstawić (lub rozszerzyć) naszą świadomość. Ale Trungpa opisuje ostatni filar duchowego materializmu jako „wysiłek świadomości, aby zachować świadomość siebie”. Jest to „kiedy używamy dyscyplin duchowych i psychologicznych jako sposobu na utrzymanie naszej samoświadomości, trzymania się naszego poczucia siebie. Narkotyki, joga, modlitwa, medytacja, transutyce, różne psychoterapie-wszystkie mogą być używane w ten sposób”-mówi. Paradoksalnie nasza podatność na tę warstwę zwiększa „bardziej duchową”.

Wiem, że ta jedna użądanie - ale to także moment żarówki. To ludzka natura, że ​​kiedy doświadczamy czegoś potężnego, chcemy to odtworzyć w naszych umysłach, zbadać, spakować i odwiedzić przyjemność. Ale czyniąc to, ten prawdziwy moment duchowy staje się imitacją. Staje się czymś materialnym i złożonym, podczas gdy duchowe spostrzeżenia charakteryzują się prostotą. Systemy duchowości, takie jak medytacja, joga lub studia z nauczycielem, zabierze nas daleko-ale w końcu samorealizacja będzie wyglądać jak pozwolenie im odejść.

Jak odejść od duchowego materializmu:

• Nie gromadzi przedmiotów duchowych: Czy zauważyłeś kiedyś, jak ekscytująca i pełna obietnicy będzie się czuć nowy kryształ - a wtedy sześć miesięcy później stracił swój metafizyczny połysk? Kwintesencja materializm.
• Uważaj na sztywne myślenie - politycznie, społecznie lub duchowo: Posiadanie przekonań i opinii jest częścią ludzkiego doświadczenia, ale uważaj, gdy stają się wycofaniem się w czasach dyskomfortu lub wyzwania.
• Pozostań prawdziwy ze swoim duchowym nauczycielem: Istnieje różnica między oddaniem nauczyciela a umieszczeniem go na nadludzkim cokole. W Przecinanie duchowego materializmu W Trungpa opisuje, jak powinien wyglądać ten związek: „Jest to kwestia wzajemnej komunikacji, a nie mistrzowskiej relacji między wysoce rozwiniętą istotą a nieszczęśliwym, zdezorientowanym”. Radzi, abyśmy powinniśmy szukać naszych nauczycieli w oparciu o to, jak autentycznie możemy się z nimi komunikować, a nie liczby obserwujących.
• Zastanów się, jak często czujesz potrzebę dzielenia się: Niezależnie od tego, czy twierdzi, że jest empatą, mieć podwyższoną intuicję, czy też dostęp do znanego nauczyciela, poczucie potrzeby dzielenia się każdym aspektem naszej duchowej ewolucji może wskazywać, że ego jest * obecne. * Dlaczego Czujesz potrzebę dzielenia się - i jaki może być najlepszy punkt sprzedaży (niezależnie od tego, czy to media społecznościowe, czy prywatna rozmowa).
• Zwróć uwagę, jeśli próbujesz się wycofać z chwili obecnej: Manifestowanie jest z pewnością modnym słowem w dzisiejszych czasach, ale może nas rozwinąć w przyszłość. Praktyka duchowa żyje w chwili obecnej. Obsesja na punkcie przyszłości może być oznaką duchowego materializmu.

Twoje własne doświadczenie jest twoim najlepszym nauczycielem

Dziwne i wykorzenione jest myślenie, że nawet nasze duchowe praktyki lub nauczyciele mogą stać się przeszkodami. A na ryzyko kryzysu egzystencjalnego: kiedy rezygnujemy z samej duchowości, co zostało? Według Trungpy „zasadniczo jest odnosić się do siebie, z własnym doświadczeniem, Naprawdę . Jeśli ktoś nie odnosi się do siebie, wówczas ścieżka duchowa staje się niebezpieczna, staje się raczej rozrywką zewnętrzną niż organicznym osobistym doświadczeniem ”.

Jeśli skondensujemy lekcje duchowego materializmu w jedną ideę, chodzi o to, że esencja duchowości polega na uświadomieniu sobie własny Prawdziwa natura - i istnieje tyle samo ścieżek do tej realizacji, ile są ludzie.