Jak „dobry niepokój” może poprawić Twoją wydajność i otworzyć drzwi do przepływu

Prawdopodobnie słyszałeś, że potrzeba około 10 000 godzin ćwiczeń, aby stać się ekspertem w dowolnej dziedzinie – instrumencie muzycznym, sporcie, szachach, gotowaniu czy języku obcym. O badaniach K. Andersa Ericssona na ten temat pisano już wielokrotnie, a ich sława stała się jeszcze większa, gdy opisał je Malcolm Gladwell w swojej bestsellerowej książce Wartości odstające .

Jednak niedawno grupa badaczy ponownie przeanalizowała badania stojące za liczbą 10 tys. i dość dramatycznie stwierdziła, że ​​zasada 10 000 godzin jest całkowitym bzdurą. W szczególności nie ma nic szczególnego w okresie 10 000 godzin i chociaż praktyka jest niewątpliwie ważna dla zwiększenia wydajności, inne czynniki mogą odgrywać jeszcze ważniejszą rolę.

Jakie inne czynniki zapewniają nam ekspercki poziom wydajności? Czysty wrodzony talent? Inteligencja? Szczęście w losowaniu? Wytrwałość? Ciężka praca? Tak, to wszystko... i jeszcze więcej. Wiek, doświadczenie i środowisko odgrywają rolę. Innymi słowy, nie ma jednego pewnego czynnika, który mógłby przewidzieć lub zapewnić mistrzostwo lub optymalną wydajność czegokolwiek.

rak mężczyzna bliźnięta kobieta

Związek między przepływem a lękiem przed wydajnością.

Węgiersko-amerykański psycholog Mihaly Csikszentmihalyi przewodził w tym obszarze badań nad neuronauką afektywną – najpierw badając elitarnych sportowców, a później sprawdzając, jak optymalne wyniki można zaobserwować w wielu obszarach, w tym w nauce, sztuce i muzyce. Przepływ to widmo. Zdecydowanie nie jest to doświadczenie typu „wszystko albo nic”. Chodzi o właściwe połączenie przygotowania, pozytywnego mówienia do siebie i płynności, a sposób jego aktywacji w dużej mierze wiąże się z tym, jak uczymy się, jak rozpakowywać lęk, jego pobudzenie i wyzwania. Ale to badanie jest również istotne dla Lęk ; w szczególności elementy lub cechy, które umożliwiają przepływ, odpowiadają sposobowi, w jaki możemy skierować pobudzenie niepokoju. Ważna jest umiejętność uspokojenia ciała, pielęgnowania aktywistycznego sposobu myślenia i wykorzystania uwagi.

Jedna nowa cecha, z której korzysta przepływ, jest związana z motywacją. Przepływ wymaga głębokiego zaangażowania w aktywność i czerpania z niej przyjemności, co jest częściowo aktywowane przez sieć nagrody w mózgu. Jak się przekonamy, lęk może korzystnie wpłynąć na ten obwód nagrody lub go osłabić, zwiększając w ten sposób naszą wydajność lub ją utrudniając. Zrozumienie neuronauki wyjaśniającej, w jaki sposób lęk ( złe i dobre ) wchodzi w interakcję z sieciami nagród i motywacji, pomaga nam zrozumieć, w jaki sposób możemy wykorzystać dobry niepokój, aby zwiększyć nasze wyniki, a tym samym mieć większe szanse na doświadczenie przepływu.

Możemy zastosować neuronaukę dotyczącą optymalnej wydajności do wszystkiego, czego chcemy się nauczyć lub nauczyć na nowo, do każdej nowej umiejętności lub zadania, które nas ciekawi. Jednakże właściwym słowem jest tutaj chcieć . Wykorzystanie lęku do optymalizacji wyników wymaga od nas podejścia do zadania z entuzjazmem i zainteresowaniem, a nie ze strachem i zastrzeżeniami. Aby wykorzystać nasz niepokój, musimy się z nim zaprzyjaźnić. Przyjrzyjmy się, jak to się może zdarzyć.

Neuronauka stojąca za optymalną wydajnością (czyli flow, kochanie, flow).

Myślę, że wszyscy zgodziliby się, że niepokój powoduje, że tak powiem, poziom wydajności spada do kosza. Zatem niezależnie od godzin, miesięcy czy lat ćwiczenia jakiejś umiejętności – czy to wystąpień publicznych, gry na pianinie, gry w tenisa czy koszykówki – niepokój nie tylko osłabia Twoje wyniki, ale całkowicie eliminuje wszelkie szanse na osiągnięcie optymalnej wydajności lub płynności. Jednak dzięki głębokiemu zagłębieniu się w te badania zdałem sobie sprawę, że tak samo jak możemy nauczyć się pielęgnować postawę aktywisty, wykorzystywać błędy i niepowodzenia jako informację zwrotną oraz wykorzystywać wzbudzenie niepokoju do zwrócenia uwagi, możemy również dowiedz się, jak poprawić naszą wydajność i być może nieco bardziej zbliżyć się do doświadczenia przepływu.

Czym więc jest przepływ?

Csikszentmihalyi i jego współpracownicy, w tym Jeanne Nakamura, zidentyfikowali stan wzmożonego zaangażowania lub zanurzenia w czynności, którą wykonujesz na wysokim poziomie, i nazwali go „przepływem”. Przepływ definiuje się jako stan głęboko zaangażowany gdzie wysokie umiejętności/wydajność towarzyszą pozornie zrelaksowanemu, niemal pozbawionemu wysiłku stanowi umysłu, intensywnej przyjemności i zanurzenia. Zauważają również, że stany przepływu nie zdarzają się codziennie. Zamiast tego są to stosunkowo rzadkie zdarzenia, które mają miejsce, gdy właściwa kombinacja cech poznawczych, fizycznych i emocjonalnych niemal magicznie się zbiega.

Badania skupiające się na związku między pobudzeniem a wydajnością trwają już od dłuższego czasu. Już w 1908 roku coś znanego jako Prawo Yerkesa-Dodsona została założona przez badaczy z Harvardu, którzy próbowali zrozumieć, co motywuje zachowania ukierunkowane na cel, takie jak nauka, aby dobrze wypaść na teście. Chcieli zrozumieć, czy stres odgrywa pozytywną rolę w motywacji. Dowiedzieli się, że istnieje optymalny poziom pobudzenia i wynikający z niego niepokój, który maksymalizuje wydajność (najwyższy punkt na krzywej na poniższym wykresie). Jednak powyżej pewnego poziomu pobudzenia, to, co nazwalibyśmy poważnym niepokojem, powoduje gwałtowny spadek wydajności.

Poświęćmy trochę czasu na przyjrzenie się lewej stronie tego wykresu. Kawałek zaręczynowy oznacza radość i przyjemność. Pobudzenie wskazuje na potrzebę odrobiny stresu, aby wywołać stan czujności; to jest pozytywna strona niepokoju. Wreszcie, to wzajemne oddziaływanie wszystkich tych wymiarów przygotowuje nas lub toruje drogę do stanu przepływu, w którym wydajność może być najwyższa.

Zauważ, że dobry niepokój pojawia się, gdy poziom pobudzenia zaczyna rosnąć, wraz ze wzrostem skupienia/uwagi. Pobudzenie mierzy się częściowo za pomocą peryferyjnych wskaźników aktywności autonomicznej, takich jak częstość akcji serca i przewodnictwo skórne. Mierzy się go również na podstawie aktywności kory mózgowej, którą można wykryć za pomocą EEG. Oprócz tego, że pobudzamy pobudzenie (pozytywną energię) i uwagę, liczy się nasze zainteresowanie lub stopień zaangażowania. Razem te czynniki sprawiają, że wydajność gwałtownie rośnie. Płynność można uzyskać, gdy wydajność jest optymalna, na samym szczycie „góry” wydajności. Ten wykres bardzo dobrze ilustruje, dlaczego klasyczny przepływ nie jest doświadczany zbyt często. Aby osiągnąć szczyt prawdziwego „flow Csikszentmihalyi”, należy połączyć wiele elementów.

Kolejnym elementem, który może przewidzieć doświadczenie przepływu, jest poprawa. Oczywiście „szczytowa wydajność” zależy od jednej osoby. Moje najlepsze wyniki w grze na wiolonczeli zawsze będą znacząco odbiegać od wyników Yo-Yo Ma, ale możliwość osiągnięcia własnego stanu flow niezależnie od poziomu umiejętności zwiększa moją motywację — chcę grać lepiej; Chcę stać się lepszy. To pragnienie uruchamia sieć nagród. Zapamiętujemy doświadczenie przyjemności, ponieważ mózg uwalnia dopaminę, co z kolei sprawia dobre samopoczucie. To miłe uczucie, które zapamiętamy i będziemy chcieli powtórzyć. Im bardziej jesteś w czymś zręczny, tym wydajniej będzie działać twoje ciało mózgowe. Im bardziej jesteś zręczny, tym bardziej się czujesz kompetentny. Im bardziej poczujesz się kompetentny, tym bardziej zrelaksowany będziesz występować.

Patrząc ponownie na wykres, ważne jest, aby zauważyć, że wszyscy poruszamy się po bardzo cienkiej linii – można to nazwać chodzeniem po ostrzu brzytwy – pomiędzy punktem optymalnej wydajności, w której możliwy jest przepływ, a poddaniem się złemu niepokojowi i wynikającemu z tego spadku wydajności z tym.

Zaadaptowane z fragmentu Dobry niepokój: wykorzystanie mocy najbardziej niezrozumianych emocji . Prawa autorskie © 2022 by Wendy Suzuki, Ph.D. Przedrukowano za zgodą firmy Simon & Schuster.