Jestem terapeutą par i ten nawyk mówi mi, że para może być skazana na rozwód

Jestem terapeutką par od ponad dziesięciu lat i na każdej pierwszej sesji zadaję jedno pytanie: „Jak się poznaliście?”

Można by pomyśleć, że powód, dla którego zadaję to pytanie, jest oczywisty. Dlaczego nie miałbyś o to zapytać? Miło jest słyszeć, jak ludzie się poznali.

Tak, to prawda, choć nie do końca dlatego o to pytam. W rzeczywistości umożliwienie ludziom wspominania swoich wczesnych lat jest niezwykle potężnym narzędziem oceny. 

Co spojrzenie pary na własną historię może powiedzieć o ich przyszłości?

Kiedy słucham, jak pary opowiadają mi o tym, jak się poznały, zwracam uwagę na to, jak każda osoba opowiada tę historię, a także na to, jak ich partner reaguje na tę historię.

Jeśli obie osoby potrafią z sentymentem wspominać swoje wczesne lata, jest to zwykle dobry znak. Jeśli ludzie mówią negatywnie o tym, jak się poznali, zwykle wskazuje to na poważne problemy w związku.

W rzeczywistości, jakieś badania 1 odkryło, że sposób, w jaki ludzie opisują swoją przeszłość jako pary, jest skorelowany z prawdopodobieństwem pozostania razem. Osoby, które wspominają swoje wczesne lata jako negatywne doświadczenia, takie są raczej rozwód niż pary, które opisują wczesne lata jako pozytywne.

To nie znaczy rozwód jest nieunikniony , oczywiście: Jako ich terapeuta zrozumienie, jak para widzi swoją przeszłość, pomaga mi zrozumieć, jakiego rodzaju interwencji potrzebują w teraźniejszości.

Jeśli w parze trwa konflikt, ale nadal uśmiechają się, opisując swoje wczesne lata, prawdopodobnie potrzebują pomocy w nauce nowych umiejętności komunikowania się. Związek nie „rozpadł się” zbytnio.

Natomiast jeśli spotykam parę, która krytykuje swoje wczesne lata, wiem, że prawdopodobnie potrzebują innego rodzaju wsparcia.

Zanim pary te będą mogły wyjść z konfliktu z poziomu miłości i szacunku, potrzebują wsparcia w trzech konkretnych obszarach: negatywnego nastawienia do współmałżonka, rozczarowania małżeńskiego i powodzi.

Negatywny stosunek do współmałżonka

Po latach źle zarządzanego konfliktu w parach zaczną pojawiać się negatywne nastawienia do siebie. Oznacza to, że zaczynają widzieć wszystko w swoim partnerze przez negatywną soczewkę.

Zamiast dawać korzyść w postaci wątpliwości, wątpią we wszystko. Nawet jeśli ich partner zrobi coś miłego lub słodkiego, spojrzy na to przez krytyczny pryzmat. Na przykład:

• „Tak, na początku byli tacy słodcy,  Ale  to był tylko występ.”
• „Myślę, że byliśmy na kilku dobrych randkach, ale zawsze były one bardzo drogie, więc nic się nie zmieniło”.

Pary zaczną się także widzieć w wartościach bezwzględnych:

• „Nigdy nie byli romantyczni”.
• „Zawsze byli nierozważni”.
• „Tak naprawdę nigdy nie próbowali tak bardzo”.

Prawie nic w życiu nie jest absolutne i myśląc w ten sposób, wyobrażasz sobie, że tak jest. Im więcej myślisz absolutami, tym trudniej będzie zobaczyć swojego partnera w nowym świetle.

Ponadto, gdy mówimy w kategoriach absolutnych, wywołujemy postawę obronną. Mówiąc coś w stylu „Nigdy nie jesteś romantyczny”, przygotowujesz się na odpowiedź w stylu „Żartujesz? W zeszłym miesiącu umówiłem się z nami na całą randkę, a ciebie to nawet nie obchodziło. Nigdy nie mogę wygrać .”

Wiemy też, że ludzie mają tendencję do spełniania naszych oczekiwań wobec nich. Kiedy mówimy komuś, że już myślimy, że poniósł porażkę, prawdopodobnie przestanie próbować. Natomiast gdy wskazujemy, gdzie według nas osiągnęli cel, czują się zmotywowani, aby osiągnąć go ponownie.

Tygodniowy horoskop kariery dla Barana

Aby to poprawić, warto podjąć świadomy wysiłek i zwrócić uwagę na dobro, jakie twój partner czyni w twoim codziennym życiu.

Spróbuj prowadzić dziennik uznania, poświęcając czas na przekazanie partnerowi słów uznania i wdzięczności  przestań dodawać „ale”  do końca pozytywnych pochwał.

Rozczarowanie małżeńskie

Opisywanie swoich wczesnych lat jako beznadziejnych oznacza, że ​​w związku występuje pewien poziom rozczarowania małżeńskiego.

Kiedy ludzie nie potrafią nawet wymyślić uroczej historii o swoim pierwszym spotkaniu, może to oznaczać, że zrezygnowali z małżeństwa.

Może to wskazywać, że czują się pokonani i przygnębieni wynikiem i że zapomnieli, że mogło to być kiedykolwiek ekscytujące, pełne miłości i dobre.

Często jest to związane z niewypowiedzianymi oczekiwaniami w związku. Aby się poprawić, będziecie musieli zresetować to, czego od siebie oczekujecie i zacząć takimi być  bardziej wyraziście i jasno wyrażając swoje potrzeby .

Powódź

Pary zmagające się z rozczarowaniem małżeńskim i negatywnym nastawieniem w swoim związku częściej żyją w warunkach, które psycholog kliniczny i badacz emocji, dr Paul Ekman, nazywa stanem stan zalany .

Stan zalania oznacza, że ​​nasze ciała są stymulowane na wiele sposobów – fizycznie i emocjonalnie – i z tego powodu mamy trudności z produktywnym rozwiązywaniem konfliktów.

Zauważysz, że jesteś zalany, jeśli twoje serce bije jak szalone, trudno jest uzyskać dostęp do myśli podczas konfliktu i czujesz się roztrzęsiony lub całkowicie zamknięty.

Aby ograniczyć powodzie, pracuj nad poprawą negatywnego nastawienia i rozczarowań małżeńskich. A w tej chwili będziesz chciał poćwiczyć samouspokajanie oddechowy , rozluźniając mięśnie i, jeśli to konieczne, zrobić sobie przerwę .

Jedzenie na wynos

Sposób, w jaki myślisz o swoim związku, ma znaczenie. Upewnij się, że zwracasz uwagę na to, dokąd płyną Twoje myśli.

Chociaż ważne jest, aby zachować realistyczne zrozumienie naszego związku – co obejmuje narzekanie i negatywne myśli – musimy także upewnić się, że robimy miejsce na dobre rzeczy, zauważając, co doceniamy i kochamy oraz gdzie robi to nasz partner 'Prawidłowy.'

Chroniczne negatywne nastawienie do współmałżonka, rozczarowanie i powódź mogą doprowadzić nasz związek do nieszczęścia, a w przypadku małżeństwa do rozwodu.

Jeśli naprawdę wierzysz, że Twój partner nigdy nie robi niczego dobrze, nie ma niczego, co warto docenić i trudno Ci zauważyć, co kochasz, ważne jest, aby poświęcić czas na podjęcie decyzji czy chcesz kontynuować związek .

Życie w związku zabarwionym rozczarowaniem i negatywizmem wobec drugiej osoby jest niesprawiedliwe. Terapia par może pomóc.