Pomoc nie zawsze jest pomocna - czasami powinniśmy pozwolić naszym dzieciom walczyć

Mój 3-latek wspinał się na trudne drzewo, a ja poczułem potrzebę powiedzenia jej, aby była ostrożny i zejść lub pomóc jej w rękach. A potem zdałem sobie sprawę, że wszystkie te wysiłki będą moimi próbami: 

1. Ucieknijcie o własny strach, doprowadzając ją do pełnego bezpieczeństwa
2. Przerwać jej zdolność do nauki poruszania się w trudnej sytuacji
3. Pośpiesz swój proces

Zamiast tego stałem przy niej i zadałem jej pytania, aby była w stanie dowiedzieć się, jak znaleźć bezpieczeństwo się I określ, jak to było w jej ciele. 

Trenowałem ją z pytaniami takimi jak: Jak możesz powiedzieć, że masz dobrą pozycję? Gdzie jest następne miejsce, które włożycie ręce i stopy? Jakie miejsca wyglądają trochę zbyt trudno, aby stać? 

Kiedy ochrona utrudnia wzrost

Jako terapeuta często widzę, jak rodzice wkraczają, aby „chronić” swoje dzieci w sposób, który obrabuje swoje dzieci z posiadania własnych doświadczeń.

Opiekunowie, w tym ja, uwielbiają wierzyć My znać właściwy sposób nauczania lekcji, ale czasami może to Utrudniaj zdolność naszych dzieci do nauki, czego potrzebują, aby się nauczyć w sposób, w jaki potrzebują tego, aby się tego nauczyć. 

mózg ryb

Ilekroć czuję się zdezorientowany, zwracam się do odpowiedzi w naturze. 

Rozważ motyl, który zawsze stara się wydostać się z Chrysalis w ramach jej naturalnego procesu. Jeśli człowiek zakłóca „pomaganie” motyle szybciej lub łatwiej, nie buduje niezbędnych mięśni w swoich skrzydłach, aby przetrwać.

To skraca żywotność motyla i hamuje jej rozwój. Mówiąc prosto: wzrost jest w walce.

Jak zadawać sobie pytanie

Oto trzy pytania, które możesz sobie zadać, decydując, czy chcesz aktywnie interweniować, czy stać po stronie swoich dzieci, z miłością i ciekawością, gdy walczą.

Dlaczego wchodzisz? 

Słyszę, że rodzice mówią mi, że chcą zapewnić swoje dzieci „bezpieczeństwo”; Uważam jednak, że bardzo ważne jest rozróżnienie między tym, kiedy nasze dzieci są niebezpieczne i kiedy są niewygodny. Ratowanie naszych dzieci przed własnym dyskomfortem jest pewnym sposobem na ustawienie ich, aby uniknąć tego w przyszłości. 

Wyjaśnij swoje „dlaczego” przed wykonaniem ruchów i wypowiedzi.

• Czy przeciążasz swoje doświadczenia z ich żyjącym doświadczeniem?  Słyszałem, że rodzice mówią mi, że nie chcą, aby ich dzieci miały pewne doświadczenia, które dorastały. Ile o tym chodzi  twój  Bezleowane rany w porównaniu z ich zapobieganiem?
• Czy próbujesz je uratować przed nauką trudnej lekcji?  Czasami, kiedy wkraczamy, aby uratować ich przed bólem, jest to więcej, ponieważ chcemy uniknąć naszych  własny  Ból, który powstaje, gdy widzimy, jak walczą.
• Próbujesz to zrobić szybciej?  Jako dorośli żyjemy w świecie, który priorytetowo traktuje wydajność i „robienie” „uczuć”. Czasami spędzamy nasze dzieci w bezpieczne miejsce, ponieważ chcemy się tam dostać szybciej. 

Na przykład, kiedy moje dziecko uczyło się, jak chodzić, przejście przez przecznicę lub dwa zajęłoby 15 minut. Natknęła się, potknęła, sięgnęła po moją rękę, puściła ją, zrobiła to jeszcze raz, i mogłem wyczuć moje pragnienie jej odebrania, abym mógł szybciej wrócić do domu. 

Jak by to było być z naszymi dziećmi, gdy się grzebią, wysyłając im wiadomość: Powolność i błędy nie są problemami do pominięcia, ale zamiast tego doświadczenia.

29 kwietnia zgodność zodiaku

Regulacja naszych własnych układów nerwowych w tych momentach jest okazją, aby umożliwić pozostanie w systemie nerwowym naszych dzieci, nawet gdy walczą.

Przygotowując się do interwencji, zadaj sobie pytanie, Gdybym miał zadawać pytania zamiast oświadczeń, o co bym zapytał?

Czasami wkroczenie w celu rozwiązania problemu może mieć odwrotny wpływ. 

Zwłaszcza, że ​​nasze dzieci zbliżają się do okresu dojrzewania, im mocniej trzymamy się naszego rozwiązania, tym bardziej prawdopodobne jest, że nasz nastolatek spróbuje temu przeciwstawić (może to być również dla małych dzieci). 

Na przykład wykładanie dziecka na temat tego, dlaczego ich chłopak nie jest dla nich odpowiedni, może mieć odwrotny, zamierzony efekt. 

Zamiast tego zadawanie pytań: „Jak możesz stwierdzić, czy sympatia jest dla ciebie odpowiednia? Jak to czujesz, gdy czujesz się bezpiecznie z kimś? nie tylko pomoże im budować umiejętności samokontroli i samoobrony, ale Również Pomóż ci zbudować relacje z dzieckiem - stawiając cię jako bezpieczną osobę w jej życiu, bez względu na jej walki.

Ten styl zapytania można dostosować do wszystkich grup wiekowych. Niedawno zapytałem mojego malucha, co według niej stanie się, gdyby ugryzła swoją siostrę i jak to by poczuło. 

Mówienie jej „nie gryzie” daje… zgadłeś… bardziej gryzie. Teraz nie oznacza to, że jej nie usuwam, jeśli próbuje ugryźć (bezpieczeństwo jest priorytetem i zawsze warto interwencji), ale oznacza to, że bez zapytania nie jest w stanie zbudować empatii i zrozumienia, aby zrobić lepiej następny raz.

Jak rozwinąłeś zaufanie do obszaru, w którym wcześniej walczyłeś? 

anioł numer 21

Gdy stajemy się bardziej wykwalifikowani, nasza pewność siebie rośnie. Ale aby zdobyć umiejętności, musimy doświadczyć wszystkich wyzwań, jakie przynosi proces.

Czasami nieudane testy uczą nas, abyśmy uczyć się, źle obsługiwać interakcję, pomaga nam nauczyć się lepiej łączyć się, a powiedzenie, że niewłaściwa rzecz pomaga nam zrozumieć, jak się czuje w naszych ciałach, abyśmy mogli odróżnić to od tego, co czuje się prawem.

Rozważ wszystkie popełnione błędy. Zamiast uczyć dziś dziecko „właściwy sposób”, jak by to było dzielić się niektórymi z swoich „niewłaściwych sposobów”? 

Gdy twoje dziecko zmaga się, czy możesz im pożyczyć pewność siebie? 

Zauważam, że podczas sesji terapeutycznych ludzie przychodzą codziennie z walką o dzielenie się, a czasem wszystko, czego potrzebują, to przekonać ich, że mogą sobie z tym poradzić. 

Nie potrzebują, abym mówił im, co robić, ale po prostu potwierdzić, że wierzę w ich zdolność do znalezienia sposobu. Jak możesz udzielić swojej pewności swojemu dziecku? Poprzez swoją energię i język przekonuj, że ufasz im, że to rozwiną, i poinformuj ich, że jesteś z nimi.

Wynos 

Jako ludzie uczymy się poprzez doświadczenie. Możemy wspierać nasze dzieci w obliczaniu ryzyka, budowaniu empatii dla siebie i innych po drodze oraz przetwarzaniu ich wyborów, jednocześnie czuć się bezpiecznie z nami.