Tęsknię za tym, kim byłeś? Jak uhonorować i smucić się w przeszłości

Bycie trójką mamy było zarówno największym whittingiem, jak i najbardziej ekspansywnym procesem kreatywnym mojego życia. Wiele poprzednich, którą posiadałem - akademicki w Berkley, pisarza mieszkającego w mieszkaniu w Argentynie nad kwiaciarnią, kobieta, która jeździ codziennie - nie wydaje się już tak żywa. 

Teraz jestem otoczony pytaniami logistycznymi, takimi jak opieka nad dziećmi? Jakie godziny dnia, między opieką a zmęczeniem, czy mogę napisać? Czy będę gotowy do nauki w domu? Rzeczywistość może mieć wpływ na sen.

Zrozumienie żalu jako nowej mamy

Proces zostania matką jest często brudzeniem. Tutaj definiuję smutek Ponieważ forma miłość przyjmuje, gdy ktoś, kogo kochasz, odchodzi lub umiera. Smutek chce czegoś, co było lub nigdy. W ciągu pierwszych kilku miesięcy po tym, jak miałem dziecko, żyłem z pikantną mieszanką posiadania i chęci wspólnoty, chęci niezależności, posiadania słodyczy, chęci seksowności, wyczerpania, chęci odpoczynku. 

Wiele części mnie, które wcielałem, było nieprzewidywalnych, spontanicznych i zapominających, co jest sprzeczne z tym, jak musiałem się pojawić dla mojego dziecka, więc odłożyłem te części na drzemkę i zastanawiałem się, kim jestem bez nich.  

Praca mojej podróży macierzyńskiej różnicowała się między tym, która część mnie zmarła bezprawna śmierć i musi zostać wskrzeszona i która mogę pozwolić żyć w przeszłości.

Ten proces stawania się/rezygnacji jest określany jako Matrescence : Fizyczne, społeczne, emocjonalne, hormonalne, tektoniczne przesunięcia, przez które przechodzi się po dziecku. 

Chociaż jest to postrzegane jako „normalne”, aby zadawać sobie pytanie „Kim jestem?” W okresie dojrzewania matki często czują się mniej przygotowane na zmiany tożsamości, które wraz z macierzyństwem. Tak, wiemy, że jest to trudne, ale nie możemy wiedzieć, jak by się poczuł. 

Żałowanie przeszłości nie czyni cię złym rodzicem

Pod presją, jaką rodzice czują się wdzięczni za nasze dzieci, tracimy możliwość opłakiwania tego, co potrzebowaliśmy, aby uosabiać rolę opiekuna. To dziwne doświadczenie, aby zasmucić, kiedy dostaniesz coś, czego głęboko chciałeś, jak dziecko. Ale nauczyłem się przy każdym przejęciu, przychodzi jakaś strata. Jako psychoterapeuta i facylitator grupy zauważam, że przejścia, nawet najlepsze, przynoszą trzy dominujące emocje: Niepokój, żal i strach. 

horoskop z 24 września

W dominującej kulturze białej amerykańskiej większość procesów przejściowych nie jest odpowiednio rozpoznawana, ponieważ oczekuje się, że będziemy dość szybko przejść do naszych nowych ról. Wiele osób wchodzi w terapię i pyta mnie: „Jak przetrwać to zakończenie [pracy, śmierci, związku]?” W tej prośbie słyszę: „Czy możesz mi pomóc zatrzymać ból?” Moja odpowiedź brzmi, że nie możemy tego zatrzymać, ale możemy uhonorować piekło - tak się przez to poruszamy. 

Smutek, który może pojawić się we wczesnym rodzicielstwie, jest nazywany ” pozbawiony prawu żalu , „Jeden, którego nie ma pogrzebu. Kiedy zostałem matką, byłem gotowy na kompromis moich własnych potrzeb, ale nie byłem przygotowany na to, jak miałbym czuć Kiedy kompromis (co za słowo sanitarne!) Czuł się bardziej jak konfrontacje z sobą i liczeniem ze stratą. 

Strata wyglądała jak: kiedy moje włosy zaczęły wypadać po 4 miesiące po porodzie. Smutek, który przyszedł, gdy już nie byłam ja i mój partner, ale teraz było dziecko leżące w łóżku między naszymi ciałami. 

Nikt nie mówił o tym, jak byłbym zdezorientowany, kiedy spojrzałem na piersi, które znałem od ponad 30 lat, które wydawały się nie do poznania po wyschnięciu mleka. Jak wyglądałby inny płeć, gdy estrogen upuścił i wzrósł prolaktynę. Albo jak nie czułbym się osiadł, kiedy byłem z dzieckiem, i nie czułbym się osiadł, kiedy byłem bez niej. 

Że zawsze czułbym się, jakbym spieszył, do osoby, którą chcę być bez niej, a potem od tej osoby, z powrotem do niej.

Uhonorowanie wszystkich naszych samych

Kiedy trzymam dziecko w nocy, ścisnę ją bardzo mocno. Chcę, żeby czuła się tak uwielbiana, że ​​pewnego dnia przypomina misia, który wiesz, że został przytulony, ścisł się i zatrzasł. 

Jest to rodzaj intymności, której pragnęła jej wiedzieć, a jednak tego rodzaju bliskość wymaga od mnie wstrzymania. W tym przywilejie jest zaszczyt i jest w nim tęsknota. Oba są równie ważne. 

Tęskność, która przychodzi z żalem, często biegnie głęboko. Kiedy zasmucamy jedną część naszego doświadczenia, skontaktuje nas to z wszystkimi innymi żalu, przez które przeżyliśmy. Aby być jej matką, muszę być w kontakcie z tym, jak żałuję, że nie mam matki. Muszę żałować nie tylko życia, którego nie mogę żyć w przyszłości, ale także życie, których nie żyłem, zanim zostałem matką. 

Muszę dostosować moją definicję życia dobrze przeżywanego-taką, która czasami może być bardziej znacząca niż satysfakcjonująca. Muszę być dorosłym, aby przyspieszyć, w sposób, którego nie chcę, jak puree jedzenie, kiedy chcę czytać, zatrzymać soczystą rozmowę, aby zmienić pieluchę lub ciągnąć blok w kółko z moim dzieckiem w wózku, aby oboje mogli poczuć spokój w chwilach zachwycającej odręczności.

Pamiętam, jak dowiedziałem się o libańskim artysty Hugiete Caland , która pozostawiła męża i jej troje dzieci w Bejrucie, aby nadać priorytet jej twórczego dobrego samopoczucia i wolności. Pomyślałem, jak odważny i jak tchórzliwy. 

Bycie w tej dualności może wysłać nas do świata samozadowolenia i zwątpienia. Tak wielu rodziców nieustannie pozostaje wewnętrznie pytającymi, pytając: „Czy jestem normalny? Kogo to mogę powiedzieć? Kto mnie nie oceni, jeśli powiem to na huśtawkach na placu zabaw?”

7 sposobów poruszania się przez Matrescence

Jak Czy poruszamy się po okresie żalu, który wiąże się z Matrescence, tworząc miejsce, aby zrobić więcej miejsca na radość związaną z jakimkolwiek procesem stawania się? Oto 7 zaproszeń: 

Szanuj ciemność: 

Wyczerpanie związane z opieką nad nowym człowiekiem jest prawdziwe. Dajesz tyle, robiąc tyle - i uczysz się, jak robisz, co wymaga podwójnej energii. Hormonalne fluktuacje, które pochodzą z przejścia z ciąży lub w karmienie piersią, przynoszą łzy, gniew i uniesienie. 

Nowe macierzyństwo często wydaje się być kolejką górską w Disney World „Woohoo! Mam to” do „Och nie, co się dzieje!?” w ułamku sekundy. Jako ludzie pragniemy wiedzieć; Nasz mózg dąży do pewności i przewidywalności potwierdzania bezpieczeństwa. Jednak wraz z nowym życiem pojawia się wiele niewiadomych. Przyjaciel nazwał kiedyś wczesne miesiące po urodzeniu „The Dark Days” i czułem się tak widziany. Prawie tak, jakby pozwoliła mi czuć się w ciemność. Ukrywanie się utrudnia uzdrowienie. Jeśli chcemy poruszać się przez trudne rzeczy, musimy zmierzyć się z tym, a nie zaprzeczyć z obowiązkową pozytywnością lub nadzieją.

Zrób ekwipunek tego, co i kogo musiałeś się poddać: 

Rozważ to tożsamości, które posiadasz. Zastanów się, jakie części siebie najbardziej tęsknisz? Jak ona się poruszyła? Jak wyglądała? Gdzie poszła? Jak spędziła swój czas? Zapraszam do wyciągnięcia jej zdjęć, twarzą w twarz, powieś ją na lodówce podczas robienia zdjęć dla dzieci. Przypomnij jej, że ją widzisz. A potem zauważ, co się stanie, kiedy to zrobisz.

Nie fetyszyjaj głębokiej miłości : 

Nasza kultura romantyzuje macierzyństwo, a jednak wiem, że wszystkie moje największe miłości były złożone, podobnie jak korzenie drzew, które biegną głęboko, złożone jak podłoga oceaniczna. Piękny, twardy, męczący, przesłuchujący, ekscytujący, nudny i więcej. Wszystko to jest uczciwe w miłości. 

Walcz z ideą poświęcenia:  

Ciągle byłem zszokowany tym, ile potrzebuję jako matki. Czasami mam dla siebie pół dnia, a potem wrócę do domu i zauważę, że to nie wystarczy. Czasami, gdy odczuwamy żal, dzieje się tak, ponieważ zrezygnowaliśmy więcej niż potrzebujemy. 

Czy tak bardzo odkładasz swojemu maluchowi, kosztem posiadania siebie? Niechęć jest wskaźnikiem, że przekroczyłeś swój limit - czy zwracasz uwagę na swoje granice? Które aspekty tego, co straciłeś w macierzyństwie, czy chcesz ponownie zintegrować? Eksperymenty to wolność - pozwól sobie na wypróbowanie czegoś, na przykład pomijanie obowiązków przed snem, a następnie zauważ, jak się czujesz, co zyskałeś, a jeśli to doświadczenie jest czymś, z czym chcesz majstrować.

Przypomnij sobie, że tak jak twoje dziecko jest na początku swojego rozwoju, ty też:  

Wiedz, że negocjacje między identyfikacją tego, co jest dla ciebie odpowiednie, a tym, co jest odpowiednie dla twoich dzieci, są normalną częścią podróży rozwojowej jako rodzic i istotną częścią ciężkiej pracy związanej z kochaniem siebie i drugiej jednocześnie. Nowe rzeczy nie powinny być łatwe. W rzeczywistości, z każdym dzieckiem, które urodziłem, stałem się nową kobietą. 

Musimy walczyć (nie mylić się z cierpieć ) W każdym wartościowym procesie stawania się. Zapraszam do rozmowy z częścią ciebie, która zmaga się z tym staniem się, tym rozpaczającym i zapraszając ją do podzielenia się swoją walką z tobą i innymi, którzy sprawiają, że czujesz się widziany, uspokajany i bezpieczny.

Daj sobie pozwolenie na poczucie tego wszystkiego:  

Nudzić się. Nienawidzić tego. Żałuj tego. Płacz za to. Porozmawiaj o tym. Stłumianie uczuć prowadzi do fizycznych dolegliwości, relacyjnych rozłączeń i urazy. Bądź matką, która podejmuje ryzyko i wybiera prawdę nad komfortem na placu zabaw. Nie mów o wózkach, mów o wypadaniu włosów, utratę płci, zmianach ciała, ciekawości i niepewności. 

515 anioł numer miłości

Zastanów się, co chcesz, aby twoje dzieci wiedziały o tobie/pomyślały o tobie: 

Patrząc w przyszłość, zastanów się, co chcesz, aby twoje dzieci mówią o tobie. Jakiego rodzaju osoby chcesz, żeby powiedzieli, że jesteś? Jako psychoterapeuta słyszę, jak wiele matek mówi mi, że uczą swoich dzieci, aby chodzą po swoich marzeniach, ale nie idź samych marzeń. 

Nasze dzieci robią to, czego świadczą, a nie to, co im mówimy. Jakie są Twoje marzenia dla siebie? Czy możesz powiedzieć o nich swojemu maleńce wraz ze swoimi marzeniami dla niego/jej? Nawet jeśli w tej chwili nie można ich żyć, istnieje moc utrzymywania ich przy życiu. Fantazja informuje rzeczywistość.

Gdzie wylądowałem

Dla mnie teraz zmaganie się z żalem oznacza bycie kobietą, która wciąż tańczy, ale opuszcza parkiet, zanim złamie pot, wiedząc, że musi obudzić się ze słońcem i nie być wściekłą. 

Mówi nie znajomym, których kocham, więc mogę siedzieć samotnie i być świadkiem własnej wyobraźni. W przyszłym tygodniu decyduje się pójść na okrągły stole z Resiling Girls na koncercie moich ulubionych śpiewaków. Słyszysz dźwięk mojego dziecka płaczącego na tylnym siedzeniu samochodu i zwiększając objętość na bokserze Simona i Garfunkela, mając nadzieję, że ją uspokoi lub zagłuszy, jednocześnie martwiąc się, że jest zbyt głośno i wpłynie na jej słuch. 

Słyszysz więcej płaczu na dół i decyduje się na zakończenie pisania tego zdania, zanim dąży do łez, ale nie pisząc tak wielu innych zdań, które wciąż siedzą we mnie. Oba/i, oba/i, w kółko.

Są aspekty tego życia, w którym jestem zakochany. I jest absolutnie 10 innych żyć, które mogłem żyć. Normalizować wątpliwości. Normalizuj żal, który wynika z wybrania jednej ścieżki, normalizując się w 80% w czymś.