Dlaczego zmagasz się z podążaniem + jak to naprawić
Jak często próbowałeś obiecać sobie, że w jakiś sposób zmienisz swoje zachowanie, a potem tego nie zrobisz? Oto kilka przykładów:
- Mam zamiar chodzić na siłownię.
- Zacznę dobrze się odżywiać.
- Idę schudnąć.
- Zacznę wstawać wcześniej i ćwiczyć rano.
- Mam zamiar uregulować podatki na czas.
- Od teraz będę na czas.
- Mam zamiar posprzątać bałagan .
Czy zdajesz sobie sprawę z tego, że nie robienie tego, co mówisz, że chcesz robić, jest generalnie spowodowane tym, co nazywam „zespołem oporu”? Nie martw się, to nie jest tak przerażające, jak się wydaje ...
ReklamaWięc co rozumiem przez opór?
Nie chcesz być kontrolowany przez innych, Boga lub kogoś wyższego - ale co najważniejsze, nie chcesz przejąć kontroli nad sobą. Innymi słowy, sprzeciwiasz się odpowiedzialności przed sobą i zmianom, które chcesz wprowadzić.
Dopóki opieranie się kontroli jest Twoją główną motywacją życiową, nawet jeśli jest ono nieprzytomne, utkniesz w miejscu. Dzieje się tak tylko wtedy, gdy ważniejsze jest dla ciebie kochanie siebie (i innych) niż to, czy podlegasz kontroli, czy będziesz w stanie robić postępy.
Jeśli miałeś rodziców, którzy byli inwazyjni, byłeś kontrolowany w bardzo młodym wieku, przez co prawdopodobnie czułeś się bezradny i zły. Ponieważ być może musiałeś zrezygnować z części siebie, aby uzyskać aprobatę lub przynajmniej odciągnąć rodziców od siebie, odkryłeś sposoby na opór, aby uniknąć utraty poczucia własnej wartości i niezależności. Ten opór stał się następnie częścią twojej tożsamości, mechanizmem przetrwania, dzięki któremu twoje zranione ja poczuje się bardziej wzmocnione.
Za każdym razem, gdy próbujesz wywierać nad sobą władzę za pomocą sztywnych zasad i wewnętrznej krytyki, próbujesz wymusić kontrolę nad sobą w sposób, który prawdopodobnie nie będzie zbyt produktywny. Może to wywołać wewnętrzną walkę o władzę między autorytatywną częścią ciebie, która chce kontroli, a częścią ciebie, która opiera się kontroli. Paradoksalnie, celem obu części jest przetrwanie, a ponadto zapewnienie Ci bezpieczeństwa i szczęścia - ale jest to cel, którego nigdy nie możesz osiągnąć bez porzucenia strategii, o której myślisz, że Cię chroni.
9 sierpnia znak
Najpierw zidentyfikujmy sześć głównych objawów „zespołu odporności”. Większość ludzi uwikłanych w ten syndrom identyfikuje się z co najmniej trzema z nich ...
10 listopada znak
1. Utkniesz we wzorze.
Bez względu na to, ile terapii przeszedłeś, ile innych procesów uzdrawiania spróbujesz, ile książek o samopomocy przeczytałeś lub na ile warsztatów bierzesz udział, wydaje się, że nic nie działa. Czujesz, że sposób, w jaki się zachowujesz, jest „po prostu taki, jaki jest”.
2. Masz kontrolujących rodziców.
Jedno lub oboje twoi rodzice sprawowali kontrolę - inwazyjną, nadopiekuńczą, pochłaniającą, konsumującą, obraźliwą, zawstydzającą lub krytyczną. To prawdopodobnie ułożyło się w twoim modelu oporu w bardzo młodym wieku.
3. Chcesz się zmienić, ale nie podejmujesz żadnych działań.
Wydaje się, że masz jak najlepsze intencje, aby troszczyć się o siebie z miłością, ale tak naprawdę tego nie robisz. Często może to prowadzić do frustracji, rozczarowania i poczucia winy. Cykl wyznaczania celów, ale ich nieprzestrzegania, w ten sposób utrwala się.
4. Zaprzeczasz swojej głębszej motywacji.
Mówisz, że chcesz lepiej jeść, schudnąć, być na czas, posprzątać mieszkanie, opłacić podatki i tak dalej. A jednak cierpisz z powodu braku realizacji.
Zaprzeczasz temu, że możesz mieć głębszy cel leżący u podstaw wszystkiego innego, którym nie jest kontrolowanie przez nikogo ani nic.
5. Nie cierpisz swoich własnych celów.
Chociaż mówisz, że chcesz osiągnąć swoje cele, czujesz urazę do celu, o którym mówisz, że chcesz. Nic dziwnego, że nie chcesz tego robić!
6. Otrzymujesz satysfakcję z frustracji innych.
Kiedy ludzie reagują negatywnie na twój brak działania lub uparte zachowanie, czujesz satysfakcję, jak zbuntowany nastolatek, który wygrywa walkę o władzę ze swoimi rodzicami. Możesz nawet poczuć radosną satysfakcję, gdy Twój terapeuta nie jest w stanie pomóc Ci się „uwolnić”.
Przerwanie cyklu.
Teraz zajmijmy się sposobem wyjścia z oporu. Oto trzy rzeczy, które możesz zrobić, aby przerwać ten cykl:
- Zauważ, że opór jest wyborem i zauważ, że dokonujesz tego wyboru. Często opór jest nieświadomy. Możesz nie zdawać sobie sprawy, że tak naprawdę decydujesz, że opór przed kontrolą jest ważniejszy niż kochanie siebie. Jednym ze sposobów uświadomienia sobie faktu, że się opierasz, jest zdecydowanie się zauważyć, że decydujesz się stawiać opór. Zamiast starać się nie stawiać oporu, nadal stawiaj opór, ale rób to świadomie.
- Zwróć uwagę na konsekwencje wyboru oporu. Czy Twoje życie układa się tak, jak chcesz? Czy twoje relacje działają? Czy spełniasz się, prowadząc celowe życie? Teraz zadaj sobie pytanie, czy naprawdę warto oprzeć się kontroli. Czy rozważyłbyś dokonanie nowego wyboru?
- Zmień swoje zamiary. Dokonaj nowego wyboru, że stanie się kochającym człowiekiem jest ważniejsze niż to, czy jesteś kontrolowany, czy nie.
Nie utkniesz, kiedy kochanie siebie i innych jest ważniejsze niż opieranie się kontrolowaniu. Zacznij już dziś, ucząc się kochać siebie.
Czy chcesz, aby Twoja pasja do dobrego samopoczucia zmieniała świat? Zostań trenerem żywienia funkcjonalnego! Zarejestruj się już dziś, aby dołączyć do naszych nadchodzących godzin pracy na żywo.
3 lutego znak
Podziel Się Z Przyjaciółmi: