6 kroków, aby zatrzymać przyjemne dla ludzi zachowanie, od terapeuty

Jeśli ostatnio spędzałeś czas w Internecie, prawdopodobnie słyszałeś o określeniu „przyjemność dla ludzi”. Stało się szczególnie popularne w samopomocowym świecie mediów społecznościowych. W dzisiejszych czasach każdy ma syndrom zadowolenia ludzi (nie jest to prawdziwa diagnoza), który wymaga naprawy.

3 października zodiak

Jednak zamiast tymczasowego podejścia polegającego na naprawianiu, opatrunku z pomocą plastra, o wiele bardziej korzystne może być wybranie łagodniejszej i bardziej zrównoważonej drogi. Przyglądając się bliżej, czym jest, skąd się bierze i jak wygląda w działaniu, możemy zacząć pracować nad dostępnymi technikami i narzędziami, abyśmy mogli zacząć odzyskiwać swoją moc i żyć życiem na własnych warunkach . Zagłębmy się.

Co jest przyjemne dla ludzi?

wspomaganie snu+

(384)

Chociaż często próbujemy określać siebie i innych mianem „przyjaznych ludziom”, lepszym sposobem spojrzenia na tę koncepcję jest zestaw zachowań. Zachowania te mają tendencję do skupiania się, ale w istocie często polegają na nadawaniu priorytetu potrzebom i pragnieniom innych osób, a nie naszym własnym, tak abyśmy mogli być lubiani i akceptowani.

Zachowania przyjemne dla ludzi przybrać postać samozaniedbania i pogardy dla siebie, aby zadowolić, zaspokoić i dostosować się do innych. Z kolei my odczuwamy aprobatę i uspokaja nas pozytywna uwaga, jaką otrzymujemy. Niestety, często odbywa się to kosztem naszych własnych preferencji, pragnień, potrzeb i ogólnego samopoczucia. W rzeczywistości często sprawia, że ​​czujemy się wręcz urażeni i jak wycieraczka.

Co powoduje przyjemne zachowanie ludzi?

Prawda jest taka, że ​​wszyscy do pewnego stopnia zadowalamy ludzi. Chęć bycia lubianym i przynależności leży w naszej ludzkiej naturze. W rzeczywistości jest to ewolucyjny mechanizm adaptacyjny. Jeśli cofniemy się pamięcią do czasów prehistorycznych, nasi przodkowie byli częścią plemion. W tych społecznościach było bezpieczeństwo. Przetrwanie zależało od harmonijnego współistnienia i nie bycia wyrzutkiem. Istniały konsekwencje pójścia pod prąd. Bycie unikanym i izolowanym może w rzeczywistości skutkować koniecznością radzenia sobie i zostaniem zabranym przez tygrysa szablozębnego. To miało sens: baw się dobrze, żeby przeżyć.

I nadal ma to sens, zwłaszcza gdy weźmiemy pod uwagę, że kiedyś ludzie lubili ludzi zadowolenie rodziców (i może nadal być). Kiedy przyjrzymy się, skąd wzięły się te tendencje i zachowania, najprawdopodobniej możemy prześledzić ich powrót do dzieciństwa. Przytłaczająca potrzeba zadowolenia często rozwija się jako: mechanizm radzenia sobie do łączenia się z postaciami rodziców, które mogą zapewniać miłość tylko pod pewnymi warunkami. Często tak jest z np autorytarny styl rodzicielski , w którym priorytetem jest posłuszeństwo, dyscyplina, gdzie błędy nie są tolerowane i surowo karane. Dziecko uczy się, że aby uniknąć kary i otrzymać jakąś miłość lub troskę, musi być perfekcyjne, bezwzględnie przestrzegać zasad i ostatecznie zrobić wszystko, co w jego mocy, aby zadowolić opiekuna. To zachowanie, podobnie jak w czasach prehistorycznych, kieruje się tą samą logiką: rób to, co działa i baw się dobrze, aby zaspokoić swoje potrzeby.

Niestety, to, co kiedyś działało i pozwalało nam utrzymać się na powierzchni w dzieciństwie, nie zawsze przekłada się na pomocne zachowania w dorosłym życiu. Dzieje się tak zwłaszcza wtedy, gdy zachowania powodują napięcie w naszym codziennym życiu i wpływają na jakość naszego życia.

27 marca znak

Oznaki, że możesz podobać się ludziom:

1. Przekraczasz swoje granice i ograniczenia, nadmiernie się rozciągasz i zaspokajasz potrzeby wszystkich oprócz własnych.
2. Wolisz rozczarować siebie i sprzeciwić się temu, czego chcesz, niż rozczarować innych.
3. Zmieniasz swoje plany i harmonogramy, aby dostosować się i sprawić, by ludzie wokół ciebie czuli się komfortowo, bez zastanawiania się, co jest dla ciebie najlepsze.
4. Ty tłumić emocjonalnie i masz trudności z wyrażaniem siebie, gdy zostałeś zraniony działaniami innych ludzi.
5. Łatwo jest się porzucić i zlekceważyć siebie; to druga natura.
6. Nosisz niechęć do siebie za to, że nie potrafisz się odezwać i stanąć w swojej obronie.
7. Często czujesz się nieautentyczny, jakbyś nie żył życiem, jakiego pragniesz, na swoich warunkach.
8. Twoim priorytetem jest upewnienie się, że inni cię lubią i akceptują to, co robisz.
9. Słuchasz zewnętrznych „powinności” zamiast wewnętrznych potrzeb.
10. Szukasz i pragniesz zewnętrznego potwierdzenia, aby uregulować swój niepokój lub poczucie nieadekwatności.
11. Cenisz stanowisko i wiedzę innych osób bardziej niż własne wewnętrzna mądrość .

Jeśli chodzi o zadowolenie ludzi, warto zanotować częstotliwość i dotkliwość. Jak wspomniano powyżej, w większości wszyscy jesteśmy zadowoleni z ludzi. Większym pytaniem jest, w jakim stopniu. Aby pomóc w tej koncepcji, możemy pomyśleć o skali od 0 do 10. Jeśli od czasu do czasu angażujemy się w zachowania przyjemne dla ludzi i znajdujemy się w przedziale od 1 do 5, nie jest to naprawdę coś, czym należy się przejmować. Ale jeśli często znajdujemy się w tym zakresie od 6 do 10, może to być coś do zbadania nieco głębiej, ponieważ najprawdopodobniej oznacza to, że kładziemy na siebie duży stres i wpływa to na nasze samopoczucie.

Jak przestać zadowalać ludzi.

Co więc zrobić, jeśli kręcimy się wokół tego wyższego zakresu częściej, niż byśmy chcieli?

Zacznij od życzliwości i zrozumienia zamiast osądzania.

Ponieważ zachowania przyjemne dla ludzi często pojawiają się jako mechanizmy radzenia sobie, zastanów się, jak rozwinęły się te zachowania i jaki cel służyły dorastaniu. Chociaż możemy chcieć krytykować lub zawstydzać siebie za to, że jesteśmy wycieraczką i porzucamy siebie, jednym z najpotężniejszych sposobów na odejście od tych zachowań jest unikanie karania siebie. Uznając, że nasze zachowania mają sens i zapewniając akceptację, tworzymy najlepszy fundament do zmiany.

Narysuj wyraźny obraz tego, gdzie jesteś teraz.

Właściwie stwórz diagram lub dziennik. Zrób wizualną reprezentację. Zbadaj swoje ograniczenia i granice. Wskaż obszary w swoim życiu lub związkach, w których czujesz się zbyt rozciągnięty, nadmiernie rozciągnięty i prawdopodobnie urażony. Wejdź w swoje emocje i sposoby, w jakie stłumiłeś ich. Zauważ, gdzie czujesz się nieautentyczny, a nie w pełni sobą. Przyjrzyj się sposobom, w jakie rozczarowałeś siebie, aby nie zawieść innych. Sporządź listę „powinności”, które obecnie masz dla siebie, i zastanów się, czy są to twoje własne, czy kogoś innego. Połącz się ponownie ze swoją wewnętrzną mądrością i zapytaj, czy ma ona dla ciebie przesłanie. Bądź kreatywny i eksploruj to wszystko bez osądzania lub z zamiarem zmiany czegokolwiek.

Spójrz na to, co napisałeś i stworzyłeś.

Zacznij zastanawiać się, jak chciałbyś, aby rzeczy wyglądały inaczej. Pamiętaj o tym pytaniu: Gdybym już nie zadowalał ludzi i nie porzucał siebie i swoich potrzeb, co bym robił, myślał i czuł? Bądź jak najbardziej konkretny. Wizualizuj i maluj nowy obraz przyszłej wersji siebie.

Wybierz miejsce, w którym chcesz rozpocząć wprowadzanie zmian.

Na przykład, jeśli granice są dla Ciebie szczególnie trudne, pochylają się w tym obszarze i odczuwają dyskomfort. Utwórz zestaw stwierdzeń „jeśli/to”, które możesz mieć pod ręką i ćwiczyć. To może brzmieć jak:

• ' Jeśli Zostałem poproszony o zrobienie czegoś, czego nie jestem w stanie zrobić, Następnie Będę szanować siebie i grzecznie odmówić”.
• ' Jeśli Zauważam, że zaniedbuję swoje potrzeby, Następnie Wyrażę swoje preferencje”.

Utwórz trzy zestawy stwierdzeń, które możesz zastosować w praktyce.

Powtarzaj, powtarzaj, powtarzaj.

Najważniejszą częścią tego ćwiczenia jest powtarzanie. W ten sposób powstają nowe połączenia i wzorce w mózgu. Zmiana jest w robieniu, w działaniach. Jeśli chcemy odejść od zadowalania ludzi, musimy nieustannie ćwiczyć samodokonywanie wyborów.

Wróć do dużego obrazu.

Zbadaj kolejny obszar, który wymaga uwagi. Ponownie, bądź konkretny i skup się na małych, ale trwałych zmianach przyrostowych.

dania na wynos.

Wyjście z głęboko zakorzenionych wzorców podobania się ludziom nie jest łatwe, zwłaszcza gdy stało się częścią naszej tożsamości. Bez tych znajomych wzorców możemy czuć się zagubieni. A jednak wiemy, że to nie działa, gdy powoduje obciążenie dla naszego samopoczucia psychicznego i relacji.

Kiedy uczysz się, jak przestać zadowalać ludzi, pamiętaj, aby mieć cierpliwość do siebie przez cały proces. To nie będzie łatwe. I dobrze, że możemy robić trudne rzeczy.