ADHD u kobiet: dlaczego tak trudno zdiagnozować i jak uzyskać ulgę

Wyobraź sobie taką sytuację: patrzysz na listę rzeczy do zrobienia i czujesz się przytłoczony. Twoja noga nie przestaje się podskakiwać, a Ty czytasz w kółko to samo zdanie, a Twój umysł już skacze do przodu.

Jeśli brzmi to zbyt znajomo, być może masz do czynienia z czymś więcej niż tylko pracowitym dniem. Są to typowe objawy ADHD (zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi), stanu, który dotyka ok 2,5% dorosłych 1 .

Chociaż ADHD jest często stereotypowo postrzegane jako zaburzenie wieku dziecięcego charakteryzujące się nadpobudliwością i zakłóceniami w klasie, u dorosłych, zwłaszcza u kobiet, często objawia się ono zupełnie inaczej.

Wiele kobiet pozostaje niezdiagnozowanych przez lata, ponieważ ich objawy nie pasują do typowej pleśni. Być może w dzieciństwie nie byli nadpobudliwi ani nie mieli problemów z nauką, co prowadziło do ignorowania lub niezrozumienia stawianych im wyzwań.

Ostatnio wzrosła świadomość na temat wpływu ADHD na kobiety, częściowo dzięki wpływowym osobom w mediach społecznościowych i platformom internetowym, które rozpowszechniają informacje i destygmatyzują to zaburzenie.

Startupy łączenie poszczególnych osób ze specjalistami ADHD również ułatwiło kobietom ubieganie się o ocenę. W rezultacie wiele osób odkrywa, że ​​ich trwające całe życie zmagania z organizacją, produktywnością i poczuciem własnej wartości mają swoje korzenie w ADHD, a nie w osobistych niepowodzeniach.

Należy jednak pamiętać, że ADHD może współistnieć z innymi schorzeniami, takimi jak stany lękowe, co oznacza, że ​​leczenie należy dostosować indywidualnie. Samodiagnoza nie jest odpowiedzią; profesjonalne doradztwo jest kluczowe.

Niezależnie od tego, czy wiesz, że masz ADHD, czy dopiero badasz tę możliwość, mbg zebrało cenne informacje na temat tego, jak może objawiać się ono u dorosłych i kobiet, jakie czynniki stylu życia zaostrzają objawy oraz jaką rolę w leczeniu mogą odegrać zarówno naturalne podejścia, jak i leki.

Co to jest ADHD?

Z definicji ADHD to  zaburzenie neurorozwojowe  które rozwija się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania – ale może zostać zdiagnozowane dopiero w wieku dorosłym – a osoby z ADHD wykazują utrzymujący się wzorzec słabej uwagi i/lub nadpobudliwości i impulsywności, które zakłócają codzienne życie.

Jest również wysoce dziedziczna, co oznacza, że ​​często występuje w rodzinach, a Ty tak  znacznie bardziej prawdopodobne, że to będzie mieć 2  jeśli zdiagnozowano również u rodzica lub rodzeństwa. 

Nie ma jednak sztywnych zasad określających, jak ADHD wygląda w każdym przypadku. Te podstawowe elementy ADHD (nieuwaga, nadpobudliwość, impulsywność) obejmują szereg różnych zachowań, doświadczeń i objawów w zależności od jednostki.

Nadmierne wiercenie się, chroniczne przerywanie przyjaciołom i współpracownikom, marzenia na jawie, zapominanie o zapłaceniu rachunków, umieszczanie przedmiotów w niewłaściwym miejscu, nadużywanie narkotyków lub alkoholu, poczucie nieadekwatności, ciągła konieczność przeciągania nocy, aby dokończyć pracę, utrata opanowania za jednym zamachem, nie bycie w stanie skupić się na pewnych rzeczach  hiper skupianie się na innych – oto one  Wszystko  sposoby, w jakie ADHD może objawiać się u dorosłych.

Niektórzy wybitni eksperci w tej dziedzinie, w tym  Doktor Russell Barkley,  również uważam ADHD za zaburzenie  zaburzenie deficytu funkcji wykonawczych . Oznacza to, że wielu dorosłych, którzy na to cierpią, ma tendencję do zmagania się z procesami poznawczymi, które pozwalają organizować myśli i działania, zarządzać czasem, ustalać priorytety zadań i podejmować decyzje.

Przy słabym funkcjonowaniu wykonawczym takie rzeczy, jak koncentracja, dotrzymywanie terminów, przestrzeganie wskazówek i regulowanie emocji mogą być niezwykle trudne – i, co nie jest zaskoczeniem, może to naprawdę odbić się na poczuciu własnej wartości, zwłaszcza gdy wydaje się, że osoby wokół ciebie nie mają problemu z pogodzeniem równoważnych wartości. obowiązki.

Niezwykle ważne jest jednak zrozumienie, że ADHD nie oznacza, że ​​brakuje Ci inteligencji, umiejętności lub chęci odniesienia sukcesu lub zmiany. Wiele osób z ADHD rozpoczyna dzień z determinacją, aby być produktywnym i zorganizowanym, ale kończy się poczuciem porażki. „Wyrażenie, które często pojawia się u osób z ADHD, to «ciągła niespójność»” – mówi  Doktor Russell Ramsay,  współdyrektor programu leczenia i badań nad ADHD dorosłych na Uniwersytecie Pensylwanii. „Wiesz, że możesz coś zrobić, ale nie wiesz, czy możesz  Dostawać  sam to zrobić  Kiedy  musisz to zrobić.”

Jak diagnozuje się ADHD?

Istnieją trzy typy ADHD, w zależności od tego, jaki typ objawów jest najczęstszy: typ nieuwagi, typ nadpobudliwościowo-impulsywny lub typ mieszany.

Aby zdiagnozować którykolwiek z nich, musisz doświadczyć co najmniej pięciu objawów związanych z nieuwagą i/lub nadpobudliwością i impulsywnością, a według  Podręcznik diagnostyczny i statystyczny zaburzeń psychicznych (DSM–5) .

• Objawy typu nieuważnego
• Objawy typu nadpobudliwego i impulsywnego

Ale według Ramsaya  i inni eksperci psychiatria zaczyna zdawać sobie sprawę, że obecne objawy DSM mogą być niekompletne i nie odzwierciedlać odpowiednio wyglądu ADHD u dorosłych, ponieważ początkowo opracowano je dla dzieci.

Istnieją również dowody na to, że granica wieku 12 lat jest w pewnym stopniu arbitralna i że około  10% przypadków , objawy ADHD mogą faktycznie występować  Po  wiek 18 lub 21 lat. Zatem wytyczne obarczone są pewną dozą subiektywizmu, a lekarze często muszą dokonać oceny podczas stawiania diagnozy.

strzelec mężczyzna wodnik kobieta

Jak wygląda ADHD u kobiet i dlaczego często pozostaje niezdiagnozowane

Nieodpowiednie i nieaktualne kryteria diagnostyczne mogą utrudnić rozpoznanie ADHD u każdej osoby dorosłej, ale szczególnie u kobiet, których objawy często manifestują się inaczej niż u mężczyzn, a wiele z nich wymyka się spod kontroli i do późnych lat uchyla się od diagnozy.  Lata 30. lub początek lat 40 . 

„ADHD zazwyczaj  prezenty u kobiet lub dziewcząt 3 jako mniejsze nasilenie, ale bardziej wszechobecna nieuwaga i nadpobudliwość niż u mężczyzn, która staje się bardziej oczywista wraz z wiekiem” – mówi  Uma Naidoo, lekarz medycyny,  psychiatra żywienia z Harvardu i autor książki  To jest Twój mózg na jedzeniu . „Często można to rozpoznać po dezorganizacji, szybkim poczuciu przytłoczenia oraz braku wysiłku i motywacji.

Ponadto kobiety z ADHD mają zwykle typ nieuwagi, który u dziewcząt jest trudniejszy do zdiagnozowania we wczesnym wieku, ponieważ nie objawia się jako destrukcyjny, nadpobudliwy stereotyp powszechny wśród chłopców, mówi  lek. med. Lidia Żyłowska,  psychiatra na Uniwersytecie Medycznym w Minnesocie i autorka książki  Recepta uważności na ADHD u dorosłych .

Może to opóźnić postawienie diagnozy, czasami do momentu, gdy stresujące wydarzenie życiowe lub zmiana w życiu kobiety (np. zmiana pracy, urodzenie dziecka, rozwód, przeżycie pandemii) zaostrzy objawy ADHD do tego stopnia, że ​​nie da się już z nimi walczyć. istniejących mechanizmów radzenia sobie. Objawy typu nieuwagi są również częściej błędnie lub niekompletnie diagnozowane jako stany lękowe, stres lub depresja.

Objawy ADHD u kobiet są również bardziej zinternalizowane niż u mężczyzn i obejmują objawy niskiej samooceny, lęku i depresji. Nawet nadpobudliwość można zinternalizować. „Wewnętrzna nadpobudliwość u kobiet często prowadzi do uczucia przytłoczenia, podczas gdy zewnętrzna nadpobudliwość u mężczyzn prowadzi do nadmiaru energii i aktywności” – mówi Naidoo.

Ta internalizacja może być częściowo wynikiem biologii, ale niektórzy eksperci uważają, że długotrwałą presję społeczną, aby kobiety były miłe, ciche i grzeczne, również odgrywają pewną rolę.

Inną ważną cechą kobiet z ADHD jest ich tendencja do zmagania się z regulacją emocji – choć ten aspekt ADHD nie jest w pełni uznawany w  DSM-5  kryteriów i czasami może prowadzić do błędnej diagnozy zaburzenia osobowości typu borderline lub depresji.

„Częste mogą być intensywne, impulsywne wybuchy gniewu, a także wrażliwość na odrzucenie, w wyniku której wpadasz w złe samopoczucie w sytuacjach, gdy odczuwasz odrzucenie ze strony innej osoby” – mówi Zylowska.

Co więc dzieje się w mózgu ADHD?

Co dokładnie powoduje to całe zamieszanie poznawcze? W grę wchodzi wiele czynników (z których nie wszystkie są w pełni zrozumiałe), więc ograniczymy się tutaj do zarysowania powierzchni. 

„Wierzymy, że istnieje biologiczna różnica między osobami z ADHD” – mówi Zylowska. „Jeśli przeanalizujesz osoby z ADHD i osoby bez ADHD, zauważysz różnice w sposobie przetwarzania informacji w mózgu”.

Na przykład u osób z ADHD połączenia między korą przedczołową („myślącym” mózgiem) a prążkowiem (które odpowiada za zachowania związane z nagradzaniem) mogą zostać zakłócone.

Neuroprzekaźniki również odgrywają rolę – a u wielu osób z ADHD układy dopaminy i noradrenaliny nie aktywują się w pewnych warunkach tak silnie, jak u osób bez ADHD. Może to wpływać na koncentrację i motywację oraz utrudniać wykonanie zadania, gdy coś jest dla ciebie nudne lub przytłaczające.

W rzeczywistości jednym z powodów, dla których osoby z ADHD mają tendencję do zwlekania do ostatniej chwili, może być to, że doświadczają gwałtownej aktywacji systemów neuroprzekaźników w obliczu zbliżającego się terminu „może to sprawić, że dana osoba będzie bardziej czujna, skupiona i produktywna, co jest pomocne w danej chwili, ale na dłuższą metę wyczerpujące i nie do utrzymania” – mówi Zylowska. „Oczywiście zwlekanie może również przynieść odwrotny skutek. Jeśli stres związany z ostatecznym terminem jest zbyt przytłaczający, możesz wywołać reakcję w postaci zamrożenia”.

Wiemy również, że ADHD występuje rodzinnie, więc ma podłoże genetyczne. Jednakże nie ma jednego genu ADHD, który albo się ma, albo nie – raczej wiele genów prawdopodobnie wpływa na to, czy ktoś ma ADHD, a szczególne „ładunek genetyczny” danej osoby powoduje, że objawy ADHD będą od łagodnych do ciężkich widmo – twierdzi Żylowska. 

Dobra wiadomość: istnieje ciągła interakcja pomiędzy genami a środowiskiem – i jak w przypadku każdej predyspozycji genetycznej (takiej jak ryzyko nadciśnienia w rodzinie), pewne praktyki zdrowego stylu życia mogą wpływać na stopień wyrażania danej cechy, a tym samym na stopień nasilenia ADHD. objawy są.

Jak nawyki związane ze stylem życia i zdrowie mogą wpływać na ADHD

Według Zylowskiej niektóre kobiety mogą być genetycznie przygotowane na ADHD, ale ich nawyki mogą znacząco wpływać na to, jak często lub jak słabo objawiają się ich objawy.

Dobra wiadomość: coraz większa liczba lekarzy integracyjnych i funkcjonalnych pomaga pacjentom zidentyfikować główne czynniki wpływające na styl życia i zająć się nimi u podstaw, zamiast po prostu przepisywać leki, które jedynie łagodzą niektóre objawy. 

Eksperci uważają, że w przypadku wielu osób z ADHD następujące czynniki mogą pogorszyć objawy:

• Nieodpowiedni sen:   Badania sugerują  że prawie każdy, kto nie śpi wystarczająco długo, będzie miał problemy z funkcjami wykonawczymi, a efekt ten będzie prawdopodobnie jeszcze bardziej wyraźny u osoby z ADHD, która już zmaga się z tymi zadaniami.
• Niezrównoważony poziom cukru we krwi:  Kiedy poziom cukru we krwi spada zbyt nisko, mózg jako pierwszy „atakuje”  według  psychiatra integracyjny  Ellen Vora, lekarz medycyny  Poziom cukru we krwi może spaść, jeśli opuścisz posiłek lub niedawno zjadłeś posiłek bogaty w cukier lub rafinowane węglowodany.
• Zły stan jelit:  „Dysbioza jelit została powiązana z pewnymi schorzeniami neuropsychiatrycznymi, takimi jak ADHD” – mówi Naidoo. Dzieje się tak prawdopodobnie dlatego, że  zdrowe dobro  bakterie odgrywają kluczową rolę w syntezie prekursorów dopaminy i innych neuroprzekaźników – a jeśli Twoje jelita nie są zadowolone, proces ten może zostać upośledzony.
• Problematyczne produkty spożywcze:  Dowody sugerują  gluten 4 , nabiał (szczególnie A1  kazeiny mleczne 5 ), a także sztuczne barwniki i dodatki do żywności mogą powodować objawy ADHD u niektórych wrażliwych osób. „Każdy rodzaj zapalnej, wysoko przetworzonej żywności pakowanej może również zmieniać mikrobiom jelitowy w sposób pogarszający objawy ADHD” – mówi Naidoo.
• Niedobory mikroelementów:  Niedociągnięcia w  cynk 6  wiąże się z nadpobudliwością, podczas gdy inne badania sugerują, że osoby z ADHD mogą mieć niski poziom  witaminę D, żelazo i magnez 7 , które biorą udział w syntezie dopaminy.
• Złe zarządzanie stresem:  Jak wspomniano wcześniej, wiele kobiet z ADHD może zauważyć, że ich objawy naprawdę wymknęły się spod kontroli w stresujących okresach lub okresach przejściowych, takich jak rozpoczęcie nowej pracy, otrzymanie klapsa w związku z nowymi obowiązkami w pracy, urodzenie dziecka itp. Może to ograniczyć już opodatkowane wynagrodzenie. funkcjonowanie wykonawcze – zwłaszcza jeśli nie mają ujścia dla odprężenia lub regularnych codziennych zajęć.
• Narażenie na toksyny:  Chociaż badania w tej dziedzinie są ograniczone, niektórzy lekarze medycyny funkcjonalnej, w tym  George Papanicolaou, DO,  znaleźli powiązania między  metale ciężkie 8  i objawy ADHD, o których mówił  najnowszy podcast . Niektóre badania sugerują również, że ludzie mogą  rozwinąć objawy ADHD 9  po ekspozycji na  toksyny pleśniowe .

Należy pamiętać, że pewne nawyki i problemy zdrowotne mogą prowadzić do takich objawów  imitować  niektóre objawy ADHD, ale same te objawy niekoniecznie wskazują na prawdziwe ADHD. Na przykład zły sen może zarówno naśladować ADHD, jak i zaostrzać prawdziwe ADHD.

Według Żyłowskiej do innych problemów z objawami naśladującymi ADHD należą między innymi problemy z tarczycą, brak równowagi hormonalnej, okres okołomenopauzalny i niedobory mikroelementów.

Możliwości leczenia ADHD (oprócz leków)

Optymalne leczenie ADHD może być bardzo zróżnicowane w zależności od osoby i miejsca w spektrum nasilenia ADHD, a współpraca z wykwalifikowanym specjalistą, który wyznaje Twoje wartości, będzie niezwykle pomocna w znalezieniu idealnej kombinacji strategii.

Czasami wiąże się to z lekami pobudzającymi. Czasami wiąże się to ze zmianami w diecie i codziennych czynnościach. Czasami dotyczy to obu.

9 naturalnych strategii pomagających radzić sobie z ADHD

Wprowadzanie zmian w codziennych nawykach – od tego, co jesz po sposób organizacji czasu – może mieć ogromny pozytywny wpływ na objawy ADHD. Oto kilka strategii zatwierdzonych przez ekspertów:

1. Poważnie podchodź do snu:  Według Vory sen jest jedyny  najważniejszy czynnik  w leczeniu ADHD. Staraj się spać od siedmiu do dziewięciu godzin dziennie. Kładzenie się i budzenie się codziennie o tej samej porze może pomóc Ci wypracować sobie spójny schemat, ale jeśli masz z tym trudności, spróbuj ograniczyć ekspozycję na światło i ekran w nocy i rozważ zmianę  suplement glicynianu magnezu, który może sprzyjać relaksowi .
2. Zwiększ swoją aktywność fizyczną:  Zapewnia dobrą sesję potu  liczne korzyści związane z ADHD 10 — doskonale nadaje się do łagodzenia negatywnych skutków stresu i lęku, zapewnia spokojny sen, zmniejsza impulsywność, poprawia funkcje wykonawcze i zwiększa poziom neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF) – białka biorącego udział w uczeniu się i zapamiętywaniu. Chociaż wszystkie ćwiczenia są dobre, jedno  przegląd badań jedenaście  odkryli, że regularne ćwiczenia aerobowe poprawiają funkcje wykonawcze ludzi, w tym zdolność skupiania uwagi, przełączania się między zadaniami i przechowywania wielu elementów w pamięci roboczej. 
3. Stosuj zbilansowaną, bogatą w składniki odżywcze dietę:  Chociaż obecnie nie ma diety specyficznej dla ADHD,  dieta śródziemnomorska  ogólnie uważa się, że wspomaga zdrowie psychiczne i poznawcze, oraz  jakieś badania  sugeruje, że może to być korzystne w przypadku ADHD. Zdrowe tłuszcze, ryby, orzechy i różnorodne kolorowe pokarmy roślinne, typowe dla diety śródziemnomorskiej, nie tylko pomagają zrównoważyć poziom cukru we krwi i wspierają zdrowy mikrobiom jelitowy, ale są również bogate w ważne witaminy, minerały i polifenole. kofaktory neuroprzekaźników – mówi Zylowska. Pomocne mogą być także polifenole  uspokoić stres oksydacyjny w mózgu 12 , które mogą wystąpić u pacjentów z ADHD.
4. Rozważ dietę eliminacyjną:  Ze względu na potencjalny wpływ glutenu, nabiału oraz sztucznych barwników i aromatów na mikrobiom jelitowy i objawy ADHD, rozważ wypróbowanie  dieta eliminacyjna  wolne od tej i potencjalnie innych produktów spożywczych, aby pomóc zidentyfikować potencjalne wyzwalacze pokarmowe. Jeśli cierpisz na problemy trawienne, może to być szczególnie dobry pomysł.
5. Uzupełnij strategicznie:  Jeśli trudno jest wdrożyć idealną dietę lub wiesz, że jesteś narażony na ryzyko niedoborów mikroelementów, rozważ przyjęcie wysokiej jakości suplementu multiwitaminowo-mineralnego. Lekarz medycyny integracyjnej lub funkcjonalnej może pomóc Ci w wyborze odpowiedniej suplementacji i w razie potrzeby przeprowadzić badania poziomu mikroelementów.
6. W miarę możliwości wdrażaj procedury:  Każdy rodzaj  regularne codzienne czynności  możesz uwzględnić w swoim harmonogramie – czy chodzi o godzinę wstania, co jesz na śniadanie, gdzie i kiedy ćwiczysz, jak przerywasz dzień pracy, jak układasz swój strój na noc – może być niezwykle korzystne. „Posiadanie stałych nawyków, które stają się drugą naturą, uwalnia funkcje wykonawcze na inne cele” – mówi Zylowska. „Procedury przerywają Twój dzień i wyznaczają godziny rozpoczęcia i zakończenia różnych zadań, co może zarówno pomóc Ci skupić się na zadaniu, jak i zapobiec nadmiernej koncentracji”.
7. Wypróbuj metodę Pomodoro dla skupienia:  Metoda Pomodoro, zwana także blokowaniem czasu, to strategia pozwalająca na efektywne wykonywanie pracy. Aby tego spróbować: po prostu ustal, nad czym chcesz popracować, a następnie ustaw minutnik na 25 minut i pracuj tylko nad tym zadaniem, odcinając się od wszelkich innych czynników rozpraszających. Kiedy timer zadzwoni, zrób sobie przerwę od trzech do pięciu minut, a następnie powtórz cykl. Ponieważ pracujesz z czasem, istnieje poczucie pilności, które wiele osób uważa za korzystne dla utrzymania koncentracji. Podczas przerw zajmij się czymś aktywnym fizycznie, np. kilkoma  pompki  Lub  przysiady  może pomóc zwiększyć energię i koncentrację.
8. Naucz się korzystać z uważności:  Uważność może być trudną umiejętnością do opanowania dla osoby z ADHD, ale  badania sugerują, że tak 13  zmniejszyć objawy, trenując mózg, aby był skupiony i obecny. Ty też możesz zacząć od czegoś małego. Nawet coś tak prostego, jak świadomość oddechu, którą ćwiczysz podczas medytacji, może wytrenować twój umysł, aby się skupiał i łapał siebie, gdy tracisz skupienie. Ćwiczenia oddechowe, joga i medytacja mogą pobudzić uważność, a także materiały przeznaczone specjalnie dla ADHD, takie jak książka Zylowskiej  Recepta uważności na ADHD u dorosłych .
9. Wypróbuj coaching CBT, ADHD lub jedno i drugie:  Terapia poznawczo-behawioralna (CBT), podejście stosowane przez wielu terapeutów, może pomóc w zrozumieniu objawów ADHD i nauczeniu się strategii radzenia sobie z nimi. Na przykład może pomóc Ci zmienić irracjonalne wzorce myślenia (pomyśl: „To musi być idealne” lub „Dlaczego jestem w tym taki zły?”), które uniemożliwiają Ci skupienie się na zadaniu lub jego wykonanie. Praca z  Trener ADHD  to inna opcja. Są specjalnie przeszkoleni, aby pomagać dorosłym z ADHD w wyznaczaniu realistycznych i konkretnych celów, ustalaniu priorytetów i zarządzaniu zadaniami oraz rozwijaniu poczucia własnej skuteczności. Pociągają Cię także do odpowiedzialności, co tworzy zewnętrzną motywację, która jest bardzo pomocna dla osób z ADHD – mówi Zylowska. 

Zrozumienie korzyści (i ograniczeń) leków na ADHD

Głównym rodzajem leków stosowanych u pacjentów z ADHD są leki pobudzające. Pomaga to poprawić uwagę i koncentrację poprzez zwiększenie dostępności dopaminy i noradrenaliny w mózgu, co może być korzystne, ponieważ – jak wspomniano wcześniej – osoby z ADHD mają zwykle słabszą aktywację tych układów neuroprzekaźników. 

Ale te leki nie są magiczną kulą i ważne jest, aby zrozumieć, co mogą, a czego nie mogą zrobić.

Leki na ogół skutecznie poprawiają koncentrację, impulsywność, nadpobudliwość i motywację, ale nie pomagają konkretnie w przypadku wyzwań związanych z funkcjami wykonawczymi, takimi jak zarządzanie czasem, organizacja i ustalanie priorytetów, mówi Zylowska.

Znaczenie snu myszy

Musisz więc świadomie pracować nad takimi rzeczami, jak wdrażanie rutyn, tworzenie szczegółowych list rzeczy do zrobienia i ćwiczenie uważności, jeśli chcesz czerpać największe korzyści mentalne. 

W przypadku niektórych leków leki mogą zmienić życie – zwłaszcza u osób z poważnymi objawami ADHD, których nie można opanować wyłącznie stylem życia.

Mogą być również korzystne dla ludzi na krótką metę, mówi Zylowska, pomagając im pokonać początkowy garb, w którym mogą czuć się całkowicie przytłoczeni i niezdolni do samodzielnego wdrożenia pewnych strategii stylu życia.

W przypadku innych leki te nie zawsze są tolerowane, skuteczne lub konieczne. I choć leki te są stosunkowo bezpieczne i dobrze zbadane, można się od nich uzależnić. Ty i Twój lekarz będziecie wspólnie pracować nad podjęciem decyzji, czy lek jest dla Ciebie odpowiedni.

Myślisz, że masz niezdiagnozowane ADHD? Oto jak uzyskać pomoc.

Jeśli dotarłeś tak daleko, prawdopodobnie podejrzewasz, że masz ADHD. W takim przypadku nadszedł czas, aby poszukać dostawcy, który może przeprowadzić ocenę ADHD. A

DHD u dorosłych jest często diagnozowane przez lekarza podstawowej opieki zdrowotnej, psychiatrę lub psychologa. Możesz zacząć od rozmowy ze swoim lekarzem podstawowej opieki zdrowotnej i sprawdzić, czy czuje się komfortowo, oceniając Cię, lub czy mógłby polecić kogoś, kto może to zrobić.

Niektóre startupy, m.in  Zrobione , może umówić Cię z lekarzem na wirtualną wizytę i ocenę ADHD. 

Ważne jest również, aby znaleźć specjalistę, który pomoże Ci w prowadzeniu leczenia w sposób zgodny z Twoimi celami i wartościami.

Jeśli jesteś zainteresowany współpracą z kimś, kto może pomóc Ci zidentyfikować i zająć się głównymi czynnikami stylu życia, środowiska i diety wpływającymi na Twoje specyficzne objawy ADHD oraz, jeśli to konieczne, przejść dodatkowy etap polegający na zbadaniu Cię pod kątem niedoborów mikroelementów i narażenia na różne toksyny, rozważ znalezienie psychiatry lub lekarza medycyny integracyjnej lub funkcjonalnej specjalizującego się w ADHD.

Tego typu podejście obejmujące całe ciało do walki z ADHD może całkowicie zmienić reguły gry w zakresie produktywności, pewności siebie i długoterminowego dobrego samopoczucia.