Co mówię ludziom, którzy martwią się „przesadnym pobłażaniem” w dbaniu o siebie

Ludzie uwielbiają zadawać mi różne odmiany tego pytania: Jeśli będę praktykował dbanie o siebie tak, jak to opisujesz, jeśli będę słuchać swojego wnętrza i odpowiadać w możliwie najbardziej kochający sposób, czy nie po prostu będę się tym cały czas przesadnie oddawał?

To ważne pytanie, które podkreśla potrzebę takiego podejścia do samoopieki. Moją odruchową reakcją jest chęć odpowiedzi na kolejne pytanie: Czy ufasz sobie?

Tak naprawdę nigdy nie odpowiedziałem na to pytanie, ale przypuszczam, że dla wielu osób odpowiedź brzmi „nie”. Jesteśmy tak przyzwyczajeni do wdrażania zewnętrznych zaleceń i dopasowywania się do formuł, że priorytetem jest nasza wewnętrzna wiedza  jest, co zrozumiałe, zastraszające. Słuchanie wnętrza i odpowiadanie miłością wymaga zaufania do siebie i poznania siebie na poziomie intymności, który nie jest często modelowany. Budowanie tego zaufania wymaga czasu, zwłaszcza jeśli nauczono Cię, że nie można ufać rzeczom, w których czujesz się dobrze.

686 numer anioła

Myślę, że jednym ze sposobów, w jaki mógłbym odpowiedzieć na pytanie dotyczące nadmiernego pobłażania, jest to, że tak, możesz pobłażać sobie. Nie jako norma, ale bardziej jako okoliczność przejściowa, gdy pogłębiasz swoją relację ze sobą. Na przykład jest to powszechne u osób, które przechodzą do intuicyjne jedzenie po przestrzeganiu restrykcyjnych diet, aby mieć fazę dzikiego dziecka z jedzeniem. Kultura dietetyczna karmiła ich kłamstwami za kłamstwami, wmawiając im, że niektóre produkty spożywcze są złe, a inne dobre, zachęcając ich, aby nie ufali sobie sygnały głodu . Uporanie się z tymi kłamstwami i powrót do własnej prawdy zajmuje trochę czasu. Muszą na nowo nauczyć się słuchać siebie i z miłością odpowiadać. W końcu napady nadmiernego pobłażania zamieniają się w rytm nieustannej troski.

Chociaż uważam, że zaufanie do siebie jest podstawową kwestią stojącą za strachem przed nadmiernym pobłażaniem, istnieje również wielowymiarowe podejście do odpowiedzi na to pytanie. Kiedy już nabrałem nawyku słuchania swojego wnętrza i odpowiadania miłością, zauważyłem, że niektóre z moich pełnych miłości reakcji nie przyniosły mi pożądanego rezultatu. Był mój definicja dbania o siebie złamany? Nie. Po prostu nie wszystkie reakcje pełne miłości są sobie równe.

Masaż mógłby być dokładnie tym, czego potrzebuję, jeśli moje ciało mówi mi, że jest napięte. Jeśli jednak czuję się odłączona od grupy przyjaciół, masaż jest zabiegiem pielęgnacyjnym, który nie dociera do źródła problemu.

Koziorożec kobieta rak mężczyzna

Na krótką metę może to wydawać się niesamowite, ale nadal będę pragnąć pielęgnacji, gdy euforia po masażu opadnie. I wtedy może pojawić się poczucie przesady. Najczęściej nie jest to tak naprawdę nadmierne pobłażanie – to wprowadzenie w błąd. Nie podejmujesz zbyt wielu miłosnych działań. Podejmujesz działania, które nie odpowiadają Twoim potrzebom w chwili obecnej.

Pytania do przemyślenia:

• Czy możesz utożsamić się ze strachem przed nadmiernym pobłażaniem? Jak ten strach objawia się w Twoim życiu?
• Czy przychodzi Ci na myśl sytuacja, w której źle ukierunkowałeś swoją opiekę nad sobą? Jakie było to doświadczenie?

Zaadaptowane z  Trening wewnętrzny: Wzmacnianie praktyk samoopieki w celu uzdrawiania ciała, duszy i umysłu   © 2023 by Taylor Elyse Morrison. Opublikowano za zgodą Chronicle Books.

7 listopada znak