Czy mylisz stres z lękiem? Jak to powiedzieć i dlaczego jest to ważne

Jenn jest matką trójki małych dzieci, a także pracuje na pełny etat jako asystentka prawna w rodzinnej firmie prawniczej. Jej mąż również pracuje na pełny etat, a jego praca wymaga częstych wyjazdów z domu, co czasami utrudnia opiekę nad dziećmi. Niemniej jednak Jenn powiedziała mi, że pomimo napiętego harmonogramu wszystko idzie jej dobrze.

„Moje dzieci są zdrowe i lubię spędzać z nimi czas” – powiedziała podczas naszej pierwszej sesji. „Mój mąż jest wspaniały. Lubię swoją pracę, pomagając osobom o niższych dochodach uzyskać pomoc prawną i radzić sobie ze złożonymi sytuacjami rodzinnymi. Wydaje mi się, że to sensowna i ważna praca”.

Potem Jenn wzięła głęboki oddech, a na jej twarzy pojawił się niepokój. „Ale ja mam to wszystko... Lęk, ' powiedziała. „Odczuwam ogromną panikę, mam trudności ze złapaniem oddechu i palpitacje serca. Mam nawet wahania nastroju. Czasem naprawdę się denerwuję i irytuję, a potem boję się, że nie mogę się opanować, co sprawia, że ​​czuję się naprawdę się niepokoję wszystko Przerwała, ale wyczułem, że ma więcej do powiedzenia, więc po prostu skinąłem głową.

„Poza tym” – kontynuowała – „mam naprawdę nieprzyjemne fizyczne uczucie niepokoju. Czuję duże napięcie mięśni. Szczególnie boli mnie szyja, chociaż czuję też napięcie w ramionach i plecach. Kiedy budzę się rano , Mam taką obawę, że nie dam rady dotrwać do końca dnia. Często też czuję się niekomfortowo przez godzinę lub dłużej przed pójściem spać, bo myślę o wszystkim, co muszę zrobić następnego dnia. Czuję się przytłoczony i niespokojny, ale nie rozumiem dlaczego”.

Poczekawszy, aż skończy, uśmiechnąłem się i powiedziałem: „Jenn, mam dla ciebie dobrą i złą wiadomość”.

„Proszę” – powiedziała – „czy mogę najpierw przekazać dobrą wiadomość?”

„Dobra wiadomość jest taka, że ​​tak nie niespokojny” – powiedziałem.

'Co?' – powiedziała z niedowierzającym spojrzeniem. – Co masz na myśli, mówiąc, że nie jestem niespokojny?

„To, co opisujesz” – powiedziałem – „w rzeczywistości nie jest stanem lękowym. Zła wiadomość jest taka to co opisujesz to stres . Jesteś tak zestresowany, że masz kłębek nerwów.

„No cóż, jaka jest różnica między niepokojem a stresem?”

„To świetne pytanie” – powiedziałem i zacząłem wyjaśniać, opisując niepokój. (Kiedy ludzie reagują strachem nieproporcjonalnym do rzeczywistego poziomu zagrożenia, jest to niepokój.)

Bliźnięta mężczyzna Koziorożec kobieta

„Świetnie” – powiedziała. „Co to jest stres?”

„Kiedy ludzie mają nadmiar wymagań życiowych ponad zasoby, jakie muszą im sprostać, pojawia się stres” – odpowiedziałem.

Równoważenie wymagań i zasobów

Wszyscy mamy ograniczoną liczbę zasobów w różnych dziedzinach, takich jak czas, pieniądze, siła emocjonalna i kapitał społeczny w postaci przyjaźni. Wszystko to ułatwia nam zdolność reagowania na wymagania wydarzeń życiowych.

Kiedy stawiane nam wymagania przekraczają dostępne zasoby, doświadczamy stresu. Oto prosta analogia: jeśli dzieli Cię 10 minut od spotkania, które rozpoczyna się za pięć minut, będziesz odczuwał stres przez (co najmniej) pięć minut. Podobnie, jeśli masz miesięczne wymagania finansowe, które przekraczają Twoje dochody i oszczędności, będziesz doświadczać długotrwałego poziomu stresu do tego stopnia, że ​​zabraknie Ci gotówki.

Często wymagania i zasoby są mniej namacalne niż czas i pieniądze. Na przykład wymagania emocjonalne mogą się kumulować i przekraczać nasze możliwości emocjonalne, powodując znaczny stres. Jeśli musisz poradzić sobie ze skomplikowaną sytuacją rodzinną – powiedzmy trudnym rodzicem lub dzieckiem z zaburzeniami odżywiania – może to praktycznie uniemożliwić radzenie sobie z innymi stresorami życiowymi. Tak naprawdę dla niektórych osób nawet drobna sprzeczka osobista w pracy może być katastrofalnym stresem, który wprawia ich w emocjonalną pętlę na kilka dni.

9898 numer anioła

Jeśli nie dostroisz się do poziomu stresu – stopnia, w jakim Twoje wymagania życiowe przekraczają Twoje zasoby – możesz czuć się całkowicie wyczerpany i nawet nie zdawać sobie sprawy z tego, co się dzieje. Kiedy tak się dzieje, stres może bardzo szybko wywołać jeszcze większy stres. Rzeczywiście, stres może mieć konsekwencje w świecie rzeczywistym wpływając na nasz nastrój, odczucia fizyczne, produktywność, podejmowanie decyzji, a ostatecznie na nasze szczęście i dobre samopoczucie.

Kiedy wyjaśniłem to wszystko Jenn, nadal wyglądała na nieco zdumioną. „Ale ja mam kołatanie serca” – powiedziała. – Czy to nie oznaka ataku paniki?

Wyjaśniłem, że tak, jej objawy przypominały panikę, ale nie wynikały z lęku. Zwróciłem uwagę Jenn, że jej podwyższone tętno i utrudniony oddech nie są spowodowane czymś, czego nie powinna się obawiać, co oznacza, że ​​nie jest niespokojna. Zamiast tego Jenn była naprawdę przytłoczona brakiem środków, aby poradzić sobie ze stresorami w swoim życiu.

„Czy twoja «panika» wzrasta i maleje w zależności od tego, jak bardzo się boisz?” Zapytałem Jenn. „Na przykład, czy obawiasz się, że możesz nagle dostać zawału serca i umrzeć, mając uczucia przypominające panikę, mimo że nie masz żadnych znanych problemów zdrowotnych?”

Jenn przyznała, że ​​nie, nie martwiła się takimi rzeczami. Następnie zapytałem, czy jej uczucie „paniki” wzrosło, czy osłabło, w zależności od tego, ile stawiano jej żądań i jak mało miała zasobów.

'Tak!' powiedziała. „Dokładnie tak się dzieje. Podobnie jak pewnego dnia, byłem w pracy, kiedy zadzwoniłem ze szkoły mojego syna i powiedziałem, że ma gorączkę i czy mogę po niego przyjechać. Cóż, w pracy brakowało nam personelu i byłem w trakcie pomagania rodzinie, która właśnie została eksmitowana, w znalezieniu mieszkania. Mój mąż wyjeżdżał za granicę w celach służbowych, więc zaczęłam dzwonić do znajomych, którym ufałam, że odbiorą mojego syna, ale nie mogłam się z nikim skontaktować po trzeciej bezowocnej rozmowie zacząłem hiperwentylować!”

Jenn zatrzymała się, aby wziąć głęboki oddech, jakby bała się, że zacznie hiperwentylować właśnie w moim biurze. „Właściwie to był dzień, w którym do ciebie zadzwoniłam” – powiedziała. „Zaczynałem wpadać w panikę i wtedy zacząłem szukać w Internecie klinik leczenia zaburzeń lękowych”.

„Cieszę się, że zadzwoniłeś i przyszedłeś” – powiedziałem. „Gdybym tylko mógł wyjaśnić, że jesteś nie cierpi na zaburzenie lękowe . Jesteś nadmiernie zestresowany, co powoduje umiarkowany poziom uczuć przypominających niepokój. Istnieje jednak różnica między tym a zaburzeniami lękowymi lub inną formą lęku. Tak naprawdę to nie jest zła wiadomość, gdy dowiesz się, że jesteś zestresowany, ponieważ dość łatwo sobie z nim poradzić.”

Jak skuteczniej radzić sobie ze stresem

Następnie wyjaśniłem Jenn, że sposób, w jaki stres powoduje, że czujemy się przytłoczeni, wynika z niemal matematycznego wzoru: wielkość wymagań stawianych organizmowi (na przykład wyzwania w pracy, radzenie sobie z chorym dzieckiem w szkole, napięcie emocjonalne). minus liczba zasobów, z których musisz skorzystać (na przykład czas, rodzina, przyjaciele, spokój ducha) równa się poziomowi stresu, jakiego doświadczysz w danym momencie.

Wyjaśniłem również, że stres w przebiegły sposób się mnoży, jeśli nie będziemy go świadomi i nie podejmiemy konkretnych wysiłków, aby sobie z nim poradzić. Kiedy ludzie czują się zestresowani wydarzeniami zmieniającymi ich życie, takimi jak zawarcie związku małżeńskiego, rozwód, urodzenie dziecka, utrata bliskiej osoby, zmiany w pracy, takie jak awans lub zwolnienie, czy też zdiagnozowanie choroby, mają tendencję do skupiania się na wszystkim Ale zarządzać swoimi uczuciami. W tym sensie naszą naturalną tendencją jest odpychanie od siebie stresu, ponieważ myślenie o nim sprawia, że ​​czujemy się przytłoczeni.

Jednak w wyniku tego stajemy się mniej jesteśmy biegli w radzeniu sobie z naszymi wymaganiami, a nasz stres wzrasta z czasem. Ponadto zdarzenia zmieniające życie często występują razem – na przykład zwolnienie z pracy zwykle wiąże się ze zmianami finansowymi. Może to utrudnić zasypianie, co może powodować rozdrażnienie i prowadzić do sprzeczek, co może znacznie wyczerpać nasze zasoby emocjonalne.

Większość osób doświadczających stresu twierdzi, że ich objawy pojawiły się „niespodziewanie”. W rzeczywistości jednak stres rzadko pojawia się niespodziewanie. Zwykle narasta stopniowo. Nasze wymagania zaczynają rosnąć, a nasze zasoby z czasem się wyczerpują, aż w końcu poczujemy się tak nieswojo, że nie będziemy mogli uniknąć rozpoznania naszego stresu. Dlatego najlepszym lekarstwem jest świadomość stresu na niskim poziomie, aby zapobiec jego narastaniu, ponieważ pozwala nam to zrównoważyć nasze zasoby i wymagania oraz upewnić się, że te drugie nigdy znacznie nie przekroczą pierwszego.

Z  Radzenie sobie z lękiem: 9 narzędzi, dzięki którym Twój lęk będzie dla Ciebie skuteczny  przez dr Davida H. Rosmarina Prawa autorskie © 2023 by David H. Rosmarin, Ph.D. Używane za zgodą Horyzont Harpera .