Jak naprawdę zamknąć związek po zerwaniu, od terapeuty

Większość z nas doświadczyła rozstania, ale nie każdy z nas znajduje zamknięcie.

Rozstania są częstym czynnikiem aktywującym wszystkie nasze nierozwiązane problemy z załącznikami i traumy, a jeśli nie poświęcimy czasu, aby w pełni przepracować rozstanie i nie zapewnimy sobie wsparcia, możemy pozostać z nierozwiązanymi uczuciami.  

Co to jest zamknięcie?

Psycholog społeczny Arie Kruglanski ukuł sformułowanie „ potrzeba zamknięcia 1 „ w 1990 roku. Miał na myśli psychologiczną potrzebę lub impuls, jaki nasz mózg musi zorganizować i zrozumieć sytuację, czyli „obniżyć poziom”.

Jeśli doświadczyłeś rozstania, prawdopodobnie znasz proces mentalnego przeglądu wszystkich rzeczy, które wydarzyły się w trakcie waszego związku. Proces refleksji zwykle obejmuje dostrzeżenie różnych uczuć związanych z rozstaniem i uporządkowanie myśli na temat narracji o tym, co się wydarzyło.

Badania przeprowadzone przez Langeslag i Sanche w 2018 r 2 zebrało grupę załamanych ludzi, aby zbadać „ograniczenie uczuć miłosnych po związku”. Każdej grupie zaoferowano różne podpowiedzi, jak „obniżyć” swoje uczucie miłości. Jedna podgrupa otrzymała polecenie, aby myśleć negatywnie o swoim byłym. Innej podgrupie zaproponowano prośbę o akceptację. Trzeciej grupie polecono mieć „pozytywne” rozpraszające myśli, a czwartej podgrupie nie zaoferowano żadnych wskazówek.

Odkryli, że według odczytów EEG (testu wykrywającego nieprawidłowości w falach mózgowych) wszystkie trzy strategie znacząco zmniejszają reakcję emocjonalną ludzi na swoich byłych partnerów. To powiedziawszy, osoby, które myślały negatywnie o swoim partnerze, doświadczyły ogólnego pogorszenia nastroju, co sugeruje, że negatywne myśli, choć pomocne w kontynuowaniu życia, mają również negatywny wpływ na teraźniejszość.

Naukowcy odkryli, że rozproszenie uwagi ogólnie poprawiało samopoczucie, ale nie miało wpływu na zmniejszenie siły uczuć wobec byłego partnera. „Rozproszenie uwagi jest formą unikania, która, jak wykazano, utrudnia powrót do zdrowia po rozstaniu” – dr Sandra Langeslag, współautor badań i dyrektor Laboratorium Neurokognicji Emocji i Motywacji na Uniwersytecie Missouri w St. Louis, – napisano w komunikacie prasowym .

panna i byk seksualnie

Wyniki te sugerują, że zamknięcie związku musi obejmować jakąś formę przepracowania tego, co się wydarzyło – bez zrzucania całej winy na byłego – a także faktyczne siedzenie ze wszystkimi trudnymi uczuciami związanymi z rozstaniem, zamiast ich unikać.

Przepracowanie końca związku jest ważne z wielu powodów. Nasze ciała są zaprogramowane na odczuwalne poczucie rozdzielczości. Zwłaszcza jeśli po rozstaniu zauważysz jakiekolwiek zaburzenia w układzie nerwowym, takie jak lęk, przerwany sen, objawy depresyjne lub natrętne myśli, objawy te są sygnałem, że Twoje ciało informuje Cię, że proces został przerwany. Gdy Twoja fizjologia będzie miała autentyczną narrację, poczujesz „odpuszczenie” i swobodę działania. 

Bez zamknięcia możesz powrócić do związku, który nie działa lub jest niezdrowy, albo możesz być narażony na ryzyko powtórzenia tych samych wzorców w następnym związku. Co więcej, zamknięcie się pozwala ci być otwartym i gotowym na powitanie innych ludzi w swoim życiu.

Jak faktycznie uzyskać zamknięcie

Będąc w relacja jest ciągłym doświadczeniem kontaktu z drugą osobą. Nasze systemy, jako istoty ludzkie, takie są okablowane do podłączenia i podczas związku kierujemy się ku tej drugiej osobie naszymi ciałami, naszymi myślami i naszymi wzorcami zachowania. I tak jak nauczenie się kochać tę osobę zajęło trochę czasu, tak samo oduczenie się, jak kochać tę osobę, wymaga czasu.

Jednym z ważnych aspektów powrotu do zdrowia po rozstaniu jest proces zwany „reorganizacją obrazu siebie”, który jest procesem odbudowy i wzmacniania autonomicznej tożsamości, niezależnej od związku.

W procesie tworzenia relacji z kimś nasza tożsamość rozszerza się i ewoluuje. Intymność jest z natury procesem wrażliwym i wiąże się z otwarciem na drugą osobę i spotkaniem z jej historią, potrzebami, upodobaniami, antypatiami, wartościami, pomysłami i marzeniami. Kiedy spotykasz kogoś w tak intymny i bezbronny sposób, zostajesz przez niego zmieniony. Nie oznacza to, że „zatracamy się” w drugiej osobie, chociaż niektórym może się to zdarzyć, ale raczej nasza tożsamość poszerza się poprzez interpersonalny kontakt z drugą osobą.

Rozstanie jest bardzo podobne do śmierci. Opłakujemy więź, jaką mieliśmy z inną osobą: opłakujemy sposób, w jaki czuliśmy się dzięki tej osobie, rytuały, które z nią stworzyliśmy, wspomnienia, które dzieliliśmy i wizje przyszłości, jakie mieliśmy z tą osobą. Nie jest rzadkością przechodzenie przez nie etapy żałoby po rozstaniu i w miarę jak będziesz przechodzić przez proces refleksji, możesz zauważyć, że twoje uczucia zmieniają się od niedowierzania przez złość, smutek, aż do ostatecznego i stopniowego stanu spełnienia i nadziei na przyszłość. Nie ma jednego sposobu na żałobę i nie ma jednego sposobu na poradzenie sobie z końcem związku.

W zależności od sytuacji po rozstaniu możemy nigdy nie poznać dokładnego powodu, dla którego coś nie wyszło, ale przepracowanie myśli i uczuć pozwala uzyskać wystarczająco satysfakcjonujące poczucie zamknięcia. Nawet jeśli jedna osoba zainicjowała zakończenie związku, ważne jest, aby obie strony przeanalizowały, co się stało. 

W procesie refleksji ważne jest, aby zadać pytanie: „Jaka była moja rola?” Nie zrzucając na siebie winy, zbadaj, w jaki sposób przyczyniłeś się do jakichkolwiek aspektów dynamiki związku, które uważasz za „niezdrowe” lub „niepożądane”. Zadaj sobie pytanie: „Czy dostrzegam w swoim życiu wzorzec relacji?”

Refleksja nad wzorcami swoich relacji i przyjrzenie się swojej roli rozwija zdolność do „metapoznania”, czyli zdolności bycia świadomym i rozumienia własnych procesów myślowych. Jeśli zauważysz wzorce relacji w swoim życiu, możesz zacząć zastanawiać się, jak historia przywiązania na wczesnym etapie rozwoju może rozgrywać się w twoich obecnych związkach. Jeśli zauważysz pewien wzorzec lub historię przemocy, zaniedbania lub innych niewłaściwych lub niezadowalających wzorców, możesz zwrócić się o leczenie – na przykład terapię lub inne procesy terapeutyczne – aby zapewnić sobie wsparcie i ochronę.

Twoja zdolność do refleksji i wzięcia odpowiedzialności za to, co odczuwasz jako frustrujące, bolesne lub niezadowalające, oznacza, że ​​możesz zacząć dokonywać nowych wyborów i angażować się w nowe zachowania, które przynoszą większą satysfakcję w związku.

Jedzenie na wynos

Przeboleć rozstanie wymaga czasu. Nasze ciała są zaprogramowane na połączenie, a „regulacja w dół” wymaga czasu. Podobnie jak nasz stosunek do czegokolwiek, np. jedzenia czy naszych telefonów, „pragnienie” tej drugiej osoby nie kończy się od razu.

Musimy w dalszym ciągu obserwować pragnienia oraz związane z nimi myśli i uczucia. Podobnie jak obserwowanie przypływu oceanu wpadającego do morza, za każdym razem, gdy fala jest łagodniejsza, za każdym razem, gdy fala nie zbliża się tak blisko linii brzegowej, a z biegiem czasu pomiędzy absorbującymi myślami jest coraz więcej przestrzeni i pragnienia tej drugiej osoby.