Uraza w rodzicielstwie jest powszechna — jak jej uniknąć według terapeuty

Jako współczesna terapeutka miłości, kobieta i matka byłam świadkiem i doświadczyłam, jak uraza szkodzi związkom. Jest to wskaźnik, że przekroczyłeś swój autentyczny limit. Stosunek między tym, co dałeś, a tym, co otrzymałeś, jest niezrównoważony. Narasta niewypowiedziana złość. 

Niechęć w rodzicielstwie

Niechęć często krystalizuje się w rodzicielstwie. Ponieważ dzieci mają tak wiele potrzeb (i słusznie) potrzeby rodziców zostają podświadomie podporządkowane. Niezależnie od tego, czy chcemy się do tego przyznać, jesteśmy z tego powodu źli. Gniew jest zdrową reakcją na niesprawiedliwość i kiedy zauważamy, że to my dostajemy krótszy koniec kija lub że nasi partnerzy mogą mieć więcej wolności osobistej niż my, chcemy obwiniać ich jako przyczynę naszego cierpienia.

Projektowanie naszych może wydawać się bezpieczniejsze złość z powodu niezaspokojonych potrzeb wobec naszych partnerów, ponieważ nie możemy oczekiwać, że nasze dzieci będą to dla nas trzymać. Pobliski dorosły wydaje się bardziej realnym wysypiskiem śmieci. 

Ponieważ uraza często wyraża się, gdy nie możemy już dłużej jej trzymać w sobie, może być szorstka. Niechęć w rodzicielstwie często zaczyna się od słów: „spójrz, ile zrobiłem dla nas/ty/naszych dzieci…”. Poprzez takie stwierdzenia błagamy o uznanie – chcemy, aby doceniono nasze poświęcenie.

Czasami zalewamy innych z nadzieją, że jeśli damy wystarczająco dużo, zobaczą, jak bardzo jesteśmy wyczerpani i to zrobią oddaj nam . A jednak wielu z nas przekonuje się, że ta strategia często powoduje uczucie pustki i wściekłości z jej powodu.

Do czasu, gdy poczujemy się urażeni, minęliśmy wewnętrzne znaki stopu, które, jeśli zostaną wysłuchane, mogłyby zapobiec mniejszym szkodom dla nas samych i naszych partnerów.

Oto siedem zaproszeń do zbudowania innej relacji ze swoją urazą, a tym samym do poprawy relacji. 

Zidentyfikuj, kiedy pojawia się uraza

Aby szanować nasze ograniczenia, musimy najpierw przyznać, że je mamy. Może to być trudne, zwłaszcza jeśli jesteś osobą o dużych zdolnościach (przyzwyczaiłeś się do dawania tylko dlatego, że Móc) albo byłeś nagradzany za samozaparcie i zdolność do wychodzenia „ponad i dalej”.

Zainteresuj się tym, jak „nie” odczuwasz w swoim ciele.

• Co dzieje się w środku, kiedy zaczynasz zbliżać się do czegoś, co wydaje Ci się, że to już za dużo?
• Jakie wrażenia zauważasz?
• Kiedy te odczucia są obecne – u kogo, jak długo i jakie scenariusze?

Zacznij dostrajać się do tego, co Twoje ciało mówi Ci o Twoich unikalnych ograniczeniach. 

Uwierz, że jeśli czegoś wydaje Ci się za dużo, to jest to za dużo 

Określenie, kiedy przekroczyć granicę, a kiedy ją szanować, może być trudne w rodzicielstwie. Są chwile, kiedy jestem zmęczony, ale nadal muszę ugotować obiad dla mojej rodziny. W takich chwilach czuję presję konieczności wyjścia poza to, co chcę, aby zrobić to, co muszę.

Są jednak też chwile, kiedy możesz nadmiernie funkcjonować, robiąc w związku więcej niż tylko to, co do niego należy – planujesz wszystkie randki, sprzątasz ze stołu, prowadzisz trudne rozmowy z dzieckiem – i robisz to automatycznie i bez przerwy.

Czasami robimy to, co wydaje nam się znajome, a nie to, co jest najlepsze dla nas i osób wokół nas.

• Pomyśl o tobie musieć zrobić (podstawowe rzeczy, aby być rodzicem, jakim chcesz być) i odróżnić te elementy od „powinieneś” (rzeczy nieistotne, do których przywykłeś). Gdzie możesz ograniczyć niepotrzebne rzeczy?
• Jak by to było przekazać te obowiązki innemu domownikowi?
• W jaki sposób przesada pozwala innym osobom w domu na niedostateczne wyniki? 

Ćwicz technikę mówca-słuchacz, gdy prowadzisz trudne rozmowy na temat urazy 

To jest technika terapeutyczna używane, aby pomóc parom omówić trudne tematy bez eskalacji do gorącego konfliktu. 

Każda osoba po kolei mówi, podczas gdy jej/jej partner słucha i parafrazuje to, co powiedział mówca. Dzieląc się, używaj stwierdzeń „ja”, wymień swoje największe problemy (unikaj listy rzeczy do prania). Wszystko rzeczy, które chciałbyś, żeby były inne) i nie zaprzeczaj stanowisku drugiej osoby ani rozwiązaniu problemu.

Celem tej wymiany nie jest znalezienie rozwiązania, ale raczej upewnienie się, że każda osoba odejdzie z poczuciem, że została wysłuchana i zrozumiana. Pamiętaj, że nie musisz zgadzać się z doświadczeniem twojego partnera, ale musisz przyznać, że to jest ich prawda i jesteś gotowy być tego świadkiem i przyjąć to do wiadomości. 

Zidentyfikuj potrzebę leżącą u podstaw skargi

Kiedy czujemy urazę, naszym instynktem jest stwardnienie lub zbrojenie się. W takich chwilach nie chcemy być bezbronni, ale raczej walczyć o to, aby nas usłyszano i doceniono. Kiedy wyrażamy skargi lub obwiniamy naszych partnerów, ta taktyka często nie zachęca do empatii, ale może zwiększyć dystans między wami.

Pozbycie się urazy wymaga przyznania, że ​​jesteś w potrzebie.

Oznacza to powstrzymanie się od krytyki inny wejść do swojej głębokiej studni własny niezaspokojone potrzeby i ból. Wymaga to odwagi, ale często przybliża Cię do tego, czego naprawdę chcesz: partnera, który widzi wszystko, co robisz i rozumie Twoją prośbę o pomoc. 

Przekształć swoje skargi w konkretne potrzeby.

Na przykład zamiast mówić „nigdy nie myjesz naczyń”, opisz swoje uczucia i pragnienia w następujący sposób: „Ostatnio czuję się naprawdę wyczerpany, czuję, że nie mogę dalej iść i potrzebuję przerwy. Byłbym wdzięczny, gdybyś mył naczynia przez pół tygodnia. Czy możesz mi w tym pomóc?”

Zaproszenia są bardziej atrakcyjne niż żądania. 

Nie obwiniajcie się nawzajem, obwiniajcie wspólnie siły zewnętrzne

Zamiast złościć się na siebie nawzajem, zastanówcie się, jakie inne systemy i instytucje na was wywierają, a które pomagają w tworzeniu trudnych warunków w waszym gospodarstwie domowym.

zwierzę duchowe wodnika

Na przykład, jeśli chcesz, aby Twój partner wykonywał więcej prac domowych, ale on wyraża, że ​​jest wyczerpany pracą poza domem, czy możesz Zarówno złościsz się na brak polityki przyjaznej rodzinie w USA, która wymaga od rodziców podejmowania trudnych decyzji, poświęcając swój czas i energię?

Jeśli jesteś kobietą i trudno ci bronić swoich potrzeb, czy ty i twój partner możecie sprawdzić, w jaki sposób nauczono was zaprzeczać swoim potrzebom, aby zadowolić innych, co utrudnia wam prosperowanie w teraźniejszości?

Czasami wina musi istnieć, ale nie powinna być skierowana na siebie nawzajem. 

Zidentyfikuj wsparcie spoza rodziny, które pomoże udźwignąć jej ciężar

W stosunku do naszych partnerów pokłada się zbyt wiele oczekiwań w zakresie zaspokojenia naszych potrzeb. Wraz ze wzrostem indywidualizmu i sekularyzmu wiele potrzeb, które kiedyś przypisywano społeczności lub bóstwu, teraz przenosi się na partnera.

Oczekujemy, że nasi partnerzy będą w stanie rozwiązać nasze problemy, gdy tak naprawdę są one zbyt ciężkie, aby jedna osoba mogła je unieść.

Zastanów się, jakie potrzeby musieć zostanie spełniony przez twojego partnera i gdzie możesz polegać/zlecić innym działanie jako zawór uwalniający ciśnienie dla twojej rodziny. Jak by to było, gdybyście wraz ze swoim partnerem wpuścili zaufane osoby w swoje zmagania? razem, i polegać na nich, że naprawdę wesprą cię w wymagającej pracy związanej z wychowywaniem dzieci? 

Jedzenie na wynos 

Uraza jest posłańcem, który informuje cię, że dałeś za dużo i że chcesz otrzymać więcej. Słuchanie sygnałów płynących ze swojego ciała i komunikowanie się na ich temat za pomocą bezbronnych słów „Czuję się” i „Potrzebuję stwierdzeń” to sposoby, w jakie możesz zaprosić partnera, aby był Twoim wsparciem, a nie rywalem.