Dowiedz Się O Swojej Liczbie Aniołów

Jakie są 4 style rodzicielskie? Dowiedz się, kim jesteś

Sposób, w jaki wychowujesz swoje dziecko, jest bardzo osobisty i wysoce zindywidualizowany w zależności od Twojej sytuacji, osobowości, stylu życia i potrzeb. W związku z tym bycie „dobrym rodzicem” ma wiele różnych zmiennych: to, co działa w jednej rodzinie, nie działa w innej. W porządku.





Wiemy, że istnieją style rodzicielskie, które pozostają dość spójne - nawet jeśli te style prezentują się inaczej w prawdziwym życiu. A jakie to style? Cóż, eksperci ograniczyli to do czterech z nich; tutaj wyjaśniamy.

Co to jest styl rodzicielski i dlaczego ma to znaczenie?

Koncepcja czterech odrębnych stylów rodzicielskich została wymyślona w latach 60. przez psychologa Diana Baumrind , który badał dzieci w wieku przedszkolnym i ich zachowania. Następnie porównała wspomniane zachowania z interakcjami z rodzicami dzieci: strategiami dyscyplinarnymi dorosłych, ich opieką i troską w czasach przymusu, komunikowali się razem oraz oczekiwania co do dojrzałości i kontroli.



Odkryła cztery różne style: autorytarny, niezaangażowany, pobłażliwy i dyscyplinujący (znany również jako autorytarny). „Sprowadza się to do tego, że rodzic wpada na siatkę wrażliwości i oczekiwań” - mówi Dr Aliza Pressman , współzałożyciel i dyrektor ds. programowania klinicznego w Mount Sinai Parenting Center. „Wrażliwość to ciepło i pielęgnowanie potrzeb i emocji dziecka; oczekiwania dotyczą zaszczepienia w dziecku odpowiedzialności i wyznaczania granic ”.



Chociaż te cztery style są różne, rodzice mogą identyfikować zachowania z różnych obozów (w końcu ludzie są złożeni); jednak bardziej chodzi o to, jak ogólnie wygląda styl rodzicielstwa.

Istnieje również ważny kontekst kulturowy. „Sposób definiowania tego, co składa się na te style rodzicielskie, może wyglądać inaczej w różnych kulturach i społecznościach” - mówi Pressman. „Sposób, w jaki jedna społeczność wyraża wrażliwość i miłość, może różnić się od tego, jak robi to inna społeczność; tylko dlatego, że nie chodzi o to, jak to robisz, nie oznacza, że ​​nie są wrażliwi lub że nie kochają swojego dziecka tak samo. Więc te style wciąż brzmią prawdziwie, tylko sposób ich wyrażania może być inny ”.



Reklama

1.Autorytarny / dyscyplinujący

`` Autorytarni rodzice mają sztywny, kontrolujący styl rodzicielstwa 'mój sposób lub autostrada' '- mówi licencjonowany psycholog Dr Nicole Beurkens, CNS . Zasadniczo autorytarny rodzic rządzi domem jak, no cóż, autorytarny. I jak zauważa Pressman: „Autorytarny rodzic ma wysokie wymagania , ale to nie jest problem; problem polega na tym, że jest niska czułość ”.



Jeśli chodzi o dzieci, ten styl rodzicielstwa może powodować, że dziecko odczuwa brak kontroli nad swoim życiem, mniejszy szacunek do siebie i nurt stresu. „Dziecko ma niewiele do powiedzenia, co często prowadzi do tego, że czuje więcej niespokojny - mówi Beurkens.

Przykłady:

  • Często odpowiedź na pytanie „dlaczego” brzmi: „Ponieważ ci powiedziałem”.
  • Wymagające zadania lub wyznaczanie nieosiągalnych celów, jednocześnie nie zapewniając wsparcia, które pomogłoby w ich osiągnięciu.
  • Surowe karanie za drobne wykroczenia.

dwa.Dozwalający

Ten styl rodzicielski jest zasadniczo odwróconą wersją tego ostatniego. „Ci rodzice są bardzo wrażliwi i ciepli, ale nie czują się komfortowo w granicach” - mówi Pressman. „To są rodzice twoich„ najlepszych przyjaciół ”.



Beurkens zgadza się z tym stwierdzeniem: „Rzadko odmawiają swoim dzieciom, zwykle używają łapówek, aby kształtować zachowanie i na ogół nie zapewniają zbytniej struktury” - mówi. Niestety, ten styl rodzicielstwa oznacza, że ​​dzieci dorastają bez struktury, a zatem „zmagają się z przyjmowaniem odpowiedzialności, gorzej radzą sobie w szkole i mają zwykle problemy z samooceną”.



Przykłady:

  • Nie chce karać dzieci, bez względu na to, jak wielka jest sprawa.
  • Bardzo dobry w pocieszaniu; bardzo źle wyznacza granice.
  • Bardziej troszczy się o to, że ich dziecko je lubi, niż chce, aby rosły i rozwijały się.

3.Niezaangażowany

„Niezaangażowani rodzice nie są dostrojeni do potrzeb swoich dzieci i generalnie zostawiają je same, aby same mogły sobie radzić. Nie interesują się dzieckiem ani jego czynnościami i nie spędzają z nim dużo czasu ”- mówi Beurkens. „Jest to powszechnie uważane za najbardziej problematyczny styl rodzicielstwa”.

A w najgorszym? „To po prostu zaniedbanie” - mówi Pressman.

Jeśli chodzi o dzieci wychowywane w niezaangażowanych domach, one też mają najwięcej problemów. „Mają problemy z relacjami, nauką, poczuciem własnej wartości, zdrowiem psychicznym i nie tylko” - mówi Beurkens.



Przykłady:

  • Nieobecny, czasami fizyczny, ale prawie zawsze emocjonalny.
  • Nie karze dzieci, ale też nie chwali ich za dobre zachowanie.
  • Nie oferuje żadnych wskazówek.

Cztery.Autorytatywny

Tutaj mamy styl rodzicielski, który faktycznie ma wiele nazw: uważne rodzicielstwo, delikatne rodzicielstwo i tak dalej. Zasadniczo autorytatywne rodzicielstwo jest idealną równowagą między wrażliwością a jasnymi oczekiwaniami, granicami i wymaganiami, do których eksperci i zwykli ludzie dążą od lat. „To coś w rodzaju gwiazdy północnej” - mówi Pressman. `` Czuję się jak: 'Jestem w zgodzie z tym, kim jest moje dziecko, ale nie jest to gra dla wszystkich'. Ma to wiele sensu: jako dziecko potrzebujesz wskazówek, aby się rozwijać, ale dziecko musi też czuć się bezpiecznie, aby otrzymać granice ”.

Dlaczego więc ten styl rodzicielstwa działa tak dobrze? Pomaga dzieciom rozwinąć się w odpowiedzialnych, troskliwych ludzi - głównie poprzez dawanie przykładu. „Uważa się, że autorytatywni rodzice są najbardziej wspierającą rozwój mieszanką autorytarnych i przyzwalających rodziców” - mówi Beurkens. „Przy podejmowaniu decyzji o granicach i narzucaniu konsekwencji biorą pod uwagę myśli i uczucia dziecka. Dzieci wychowywane przez autorytatywnych rodziców są zazwyczaj najlepiej przystosowane, mają dobre umiejętności społeczne oraz lepszą regulację emocjonalną i behawioralną niż dzieci wychowywane w domach, w których wykorzystuje się pozostałe trzy typy rodzicielstwa ”.

Przykłady:

  • Wszystkie uczucia są mile widziane; nie wszystkie zachowania są.
  • Słucha i okazuje empatię w chwilach przymusu, ale pomaga także dziecku znaleźć sposoby na poprawę sytuacji.
  • Kary pasują do wykroczenia i zwykle wiążą się z karą wyjaśnienie, dlaczego mają kłopoty i jak być lepszym w przyszłości.

Chcesz, aby Twoja pasja do dobrego samopoczucia zmieniła świat? Zostań trenerem żywienia funkcjonalnego! Zarejestruj się już dziś, aby dołączyć do naszych nadchodzących godzin pracy na żywo.

Podziel Się Z Przyjaciółmi:

231 numer anioła