6 zatwierdzonych przez ekspertów sposobów, dzięki którym Twój następny spacer będzie bardziej redukujący stres

Jest wiele rzeczy, które można kochać w chodzeniu. Jest dostępny i niedrogi (wystarczy para dobrych tenisówek ), ma niewielki wpływ i zapewnia wiele korzyści zdrowotnych — od wspierające gęstość kości Do łagodzenie stresu . Jednak w ciągu mojej 25-letniej kariery terapeuty zajęciowego, praktyka pilatesu i eksperta w zakresie regulacji układu nerwowego odkryłem, że istnieje nawet więcej do chodzenia, niż się wydaje.

Uważam chodzenie za jedno z najskuteczniejszych ćwiczeń poprawiających zdrowie mózgu i ciała w każdym wieku. Nic dziwnego, że chęć chodzenia pojawia się jeszcze przed urodzeniem.

Podstawa zdrowego chodzenia zaczyna się w łonie matki

Zdolność do wygodnego i bezbolesnego chodzenia wynika z wczesnych schematów rozwojowych, takich jak automatyczny odruch chodu. Ten wczesny odruch, nazywany odruchem pierwotnym, kładzie podwaliny pod automatyzm chodu (tj. chodzenia).

znak zodiaku 22 czerwca

Większość prymitywnych odruchów „uruchamia się” w macicy, a następnie w idealnym przypadku znika w tle w ciągu pierwszych kilku lat życia, kiedy utworzą rusztowanie dla wzorców motorycznych wyższego poziomu. Odruch chodu jest tego doskonałym przykładem. Pojawia się około 12 tygodnia ciąży i działa na układ nerwowy niemowlęcia przez kilka pierwszych miesięcy życia. 

1 lutego znak zodiaku

Jeśli rozwój będzie przebiegał zgodnie z planem (o rozwoju nietypowym to temat na inny czas), ten odruch schodzi na dalszy plan 1 i pozwala na rozwój dojrzałego chodu. 

Ale jak w przypadku każdego wczesnego odruchu, może to nastąpić wrócić na pierwszy plan 2 po okresach chorób, upadków, stresu, urazów i innych. Te zdarzenia podważają naturalną swobodę chodzenia, którą tak wielu z nas uważa za oczywistość. 

Jak zwiększyć korzyści z kolejnego spaceru

Oto kilka moich ulubionych ćwiczeń, dzięki którym chodzenie stanie się drugą naturą (ponieważ, jak już wiemy, tak jest!) i pozwoli jeszcze lepiej wykorzystać rutynę chodzenia. Zacznij od jednego lub dwóch i nakładaj kolejne warstwy, jeśli czujesz się komfortowo. Z biegiem czasu powinieneś zacząć zauważać, że codzienne spacery stają się jeszcze bardziej redukujące stres.

1. Napnij stopy: Usiądź na podłodze lub łóżku z nogami wyciągniętymi przed siebie. Wskazuj i zginaj stopy w rytmiczny sposób. Przypomina to układowi nerwowemu o wzajemnej naturze potrzebnej do chodzenia. Idealnie byłoby, gdybyś zrobił to przed pójściem na spacer, ale możesz to zrobić o każdej porze dnia. 
2. Wypróbuj ćwiczenie Cross-Crawl:  Możesz pomyśleć ćwiczenie Cross Crawl jako przesadny marsz. Aby to zrobić, zegnij kolano i skrzyżuj je nad linią środkową ciała, tak aby dotykało przeciwnego ramienia. Wspaniale jest to zrobić w miejscu lub w podróży przed rozpoczęciem spaceru, ponieważ pomocny będzie ruch poprzeczny angażuj mózg .
3. Wykonaj izometryczną sekwencję ościeżnic: Stań w ościeżnicy i delikatnie dociśnij przeciwną rękę i stopę do ościeżnicy przy minimalnym wysiłku, 25% lub mniej maksymalnej siły. Pomyśl o tym jako o sposobie na „rozgrzanie” układu nerwowego przed spacerem. Pomoże to również wszystkim płaszczyznom ciała pozostać zaangażowanymi podczas chodzenia.
4. Pamiętaj o ruchu ramion: Gdy pójdziesz na spacer (czy to na świeżym powietrzu, czy na bieżni), nie wymuszaj określonego wzorca machania ramionami! Zamiast tego przygotuj się do organicznego zamachu ramionami, trzymając ramiona wolne. I tak, oznacza to pozostawienie telefonu komórkowego w kieszeni... Patrzenie na urządzenia wyłącza odruch prostowania tułowia i powoduje złą postawę, co wpływa na wzór chodu.
5. Spaceruj w naturalnym otoczeniu: Jeśli pogoda na to pozwala, wyjdź na spacer na zewnątrz dalej angażuj swój przywspółczulny układ nerwowy (odpoczynek i trawienie). . Zawsze wolę spacery na łonie natury od chodzenia na bieżni – także dlatego, że przebywanie na bieżni zmusza organizm do utrzymywania określonych prędkości i myślę, że osłabia to połączenie ciała i umysłu. 
6. Rozważ dodanie lasek lub kijków: Prosta czynność trzymania czegoś w dłoniach pomaga odżywić nasz wrodzony odruch prostowania tułowia, utrzymując nas w większej pozycji pionowej. Obsługuje również Odruch chwytu ręki Robinsona,  co sprzyja rozluźnieniu szyi, ramion i górnej części tułowia. Jeśli nie masz lasek, możesz nawet trzymać w dłoniach zakreślacze lub markery!

Jedzenie na wynos

Zrozumienie podstawowej roli wczesnych odruchów i włączenie prostych ruchów w celu ich odżywiania może zmienić program chodzenia od prostego do głębokiego. Przyjęcie tego synergicznego podejścia nie tylko usprawnia chodzenie, ale także sprzyja głębszemu połączeniu ciała i umysłu, promując lepszy ogólny stan zdrowia i dobre samopoczucie.  Więc ruszajmy się !