Badania pokazują, że utrzymanie wagi u kobiet jest powiązane z wyjątkową długowiecznością 

Utrata masy ciała jest, całkiem wyraźnie, neutralnym terminem, który został przekształcony w coś, co niesie ze sobą dobry – lub pożądany – wynik. Ale nie zawsze tak jest. 

Jedno z badań opublikowanych w czasopiśmie Journal of Gerontology: Nauk Medycznych faktycznie odkryło, że kobiety, które utrzymały wagę wraz z wiekiem, miały: większe prawdopodobieństwo osiągnięcia wyjątkowej długowieczności 1 (czyli życie po 90. roku życia).

Natomiast kobiety, które schudły – celowo lub nie – po 60 latach, miały mniejsze szanse na osiągnięcie tego progu. 

Zagłębmy się w to badanie i przeanalizujmy, jak Twoja waga (i cele metaboliczne) mogą zmieniać się wraz z wiekiem. 

Co zmierzono w badaniu

Naukowcy obserwowali łącznie 54 437 kobiet (należących do Inicjatywy na rzecz Zdrowia Kobiet) w wieku od 61 do 71 lat przez łącznie 10 lat. Badają związek między utratą masy ciała a prawdopodobieństwem dożycia 90, 95 i 100 lat. 

Utratę masy ciała zdefiniowano jako utratę 5% lub więcej masy ciała na początku badania.

Chcieli także sprawdzić, czy istnieje różnica między tymi, którzy twierdzili, że celowo próbowali schudnąć, a tymi, którzy twierdzili, że jakakolwiek utrata wagi była niezamierzona. Masę ciała mierzono na początku badania, a następnie trzy i 10 lat później. 

331 numer anioła

Oto, co pokazały wyniki

Ogółem 56% kobiet na koniec badania osiągnęło wiek co najmniej 90 lat. 

W przypadku osób, które utrzymały stałą wagę, prawdopodobieństwo dożycia późnego wieku 90–100 lat było 1,2–2 razy większe. 

Podczas trzyletniego badania kobiety, które z jakiegokolwiek powodu straciły na wadze, miały o 33% mniejsze prawdopodobieństwo dożycia 90. roku życia (szanse te nieznacznie przesunęły się do 35% i 38% w przypadku osiągnięcia 95 i 100 lat). 

Kobiety, które doświadczyły niezamierzonej utraty wagi w ciągu tych trzech lat, radziły sobie gorzej. Szanse na dożycie 90. roku życia były o 51% mniejsze. 

Przyrost masy ciała nie był istotnie powiązany z różnicami w długości życia. 

Ogólny wniosek z tego badania jest taki, że utrzymywanie stałej, stabilnej wagi pomaga wygrać grę w długowieczność.

Należy jednak zauważyć, że badanie to nie było zróżnicowane rasowo (prawie 90% kobiet było rasy białej), a wskaźnik masy ciała (BMI) większości uczestników na początku mieścił się w kategorii osób zdrowych lub z nadwagą. 

Badanie to rzuca więcej światła na wagę i starzenie się

Zastanawiamy się, co to jest idealna waga (lub trend masy ciała, którego należy przestrzegać), aby żyć jak najdłużej i najzdrowiej, jest złożonym zadaniem. 

Powszechnie wiadomo, że noszenie nadwagi – zwłaszcza nadmiaru tłuszczu – jest czynnikiem ryzyka wielu chorób, które mogą skrócić długość życia. 

Zatem utrata wagi, nawet w późniejszym okresie życia, może być korzystna, jeśli będzie kontynuowana pod okiem lekarza w przypadku osób z BMI powyżej 30 (klasyfikowanym jako otyłość). 

Przegląd systematyczny i metaanaliza z 2017 r. opublikowane w: BMJ ocenili 54 randomizowane, kontrolowane badania oceniające wpływ interwencje dietetyczne mające na celu utratę wagi 2 i ryzyko śmierci u osób z BMI 30 lub większym. 

Wyniki wykazały, że interwencje polegające na utracie masy ciała zmniejszyły ryzyko zgonu z jakiejkolwiek przyczyny aż o 18%. 

W zależności od masy ciała danej osoby i środków podjętych w celu jej obniżenia, dla niektórych osób po 60. roku życia zdrowa i trwała utrata masy ciała może być nadal odpowiednia. Porozmawiaj jednak ze swoim lekarzem, aby uzyskać spersonalizowane wskazówki. 

Jednak to, co jest dobrze ustalone, to to niezamierzona utrata masy ciała jest ważnym czynnikiem ryzyka  3 na śmiertelność wśród osób starszych. 

Dlaczego niezamierzona utrata masy ciała jest niebezpieczna wraz z wiekiem?

Chociaż niezamierzona utrata masy ciała jest dość powszechna wraz z wiekiem, może to być: znak, że coś jest nie tak 4 . 

Leki i zmiany w kubkach smakowych mogą zmniejszyć apetyt i spożycie pokarmu. Zmiany psychiczne, takie jak depresja, stany lękowe i demencja, mogą również wpływać na ilość spożywanego pokarmu.

Może to być również wynikiem choroby przewlekłej lub niezdiagnozowanej choroby. Jeśli zauważysz niezamierzoną utratę wagi (w jakimkolwiek wieku), np 4-5% masy ciała w ciągu roku 5 , powinieneś omówić tę kwestię z zaufanym pracownikiem służby zdrowia. 

Chociaż można to złagodzić, utrata masy mięśniowej często towarzyszy starzeniu się, zabierając ze sobą dobrą, szczupłą masę ciała. Brak wystarczającej masy mięśniowej może zwiększać ryzyko osłabienia i upadków, a także prowadzić do kolejnych złamań. 

Utrzymanie zdrowego poziomu masy mięśniowej jest istotnym elementem długowieczności, jakości życia i niezależności.

Zoptymalizuj swoją wagę i zdrowie metaboliczne do 40. i 50. roku życia 

Jeśli zależy Ci na długowieczności, najlepszym rozwiązaniem będzie podjęcie kroków w celu optymalizacji masy ciała i zdrowia metabolicznego (w tym składu ciała, poziomu cukru we krwi, poziomu cholesterolu itd.) tak wcześnie, jak to możliwe. 

Klimakterium to świetny czas na ponowną ocenę i wdrożenie zmian w stylu życia, które poprowadzą Cię przez kolejne dziesięciolecia.

Ponieważ często zmienia się sytuacja metaboliczna – ponieważ zmiany hormonalne (zwłaszcza dramatyczny spadek poziomu estrogenów) prowadzą zarówno do gromadzenia się masy ciała (i tłuszczu). 

Jeśli potrafisz skutecznie przejść przez to przejście poprzez jedzenie, ćwiczenia, sen, suplementy wspomagające metabolizm i radzenie sobie ze stresem, te nawyki prawdopodobnie przyniosą ci korzyści także później, w okresie pomenopauzalnym. 

Jedzenie na wynos

Pomimo tego, co mówi nasza kultura, utrata wagi nie jest zjawiskiem powszechnie pozytywnym. W przypadku osób starszych może to, szczerze mówiąc, być szkodliwe.

Kiedy osiągniesz pewien wiek (prawdopodobnie zaczynając od około 60. roku życia, ale zdecydowanie po 80. i 90. roku życia), utrzymanie obecnej wagi jest ważnym czynnikiem wpływającym na twoją długowieczność. 

horoskop z 24 stycznia