Psychoterapeuta i mama o tym, jak zachować spokój w kontaktach z dziećmi

Mam trójkę dzieci w wieku do 5 lat. Pozwolę ci zajrzeć do przeciętnej nocy. Moje dziecko ma w pieluszce wybuchające kupy, które zalegają na całej sukience. Kiedy się rozbieram, żeby się przebrać, moja 2-latka pyta mnie: „Dlaczego twoje piersi tak wyglądają?” W głowie myślę: Och, sutki przypominające pancettę nie są ci obce!? Jednocześnie moja 5-latka ćwiczy śpiew operowy chwila prosząc mnie o czwartą przekąskę w ciągu godziny. Moje oczy zaczynają się rozszerzać i mam ochotę zrobić to samo, co to gówno zrobiło z pieluchą: eksplodować!

Jest tak wiele momentów, gdy jako opiekunowie potrzebujemy zaworu upustowego – momentów, gdy nasze własne emocje wydają się zbyt duże, a sytuacja wymaga czegoś więcej niż tylko naszej zdolności do cierpliwości i wdzięku.

Większość rad rodzicielskich w takich sytuacjach skazuje nas na porażkę. Jeśli nasz układ nerwowy jest rozregulowany, nie możemy wdrożyć skutecznej strategii rodzicielskiej. Najlepsza rada nie może zostać wdrożona, jeśli nie mieścimy się w „ okno tolerancji ”, inaczej nazywana strefą emocjonalną, w której musimy się znaleźć, aby uzyskać dostęp do naszego zestawu narzędzi mądrości.

Jak więc zachować się opanowani w momentach, w których krew się gotuje/„to za dużo”/„chcę krzyczeć”?

Oto sześć dostępnych strategii:

Przestań obwiniać siebie, kiedy coś schrzanisz, i zacznij obwiniać amerykańską kulturę

Kiedy zachowujemy się w sposób, z którego nie jesteśmy dumni, zazwyczaj obwiniamy siebie, zamiast ciekawić się, jakie warunki tworzą środowisko, w którym wyrażają się nasze negatywne cechy.

911 podwójny płomień

The Amerykańskie Stowarzyszenie Psychologiczne Badanie wykazało, że w 2022 r. 27% Amerykanów stwierdziło, że „przez większość dni byli tak zestresowani, że nie mogli funkcjonować”.

Życie w świecie, w którym panuje niesprawiedliwość rasowa, klimat zagrożony i umierają niewinne dzieci oznaczał żeby utrudniać funkcjonowanie. Ponadto żyjemy w indywidualistycznej kulturze, która nie przedstawia założeń ani zasobów, które pozwoliłyby na wychowanie dzieci nie tylko rodzicom, ale także społeczności zaangażowanych i kochających dorosłych.

Bycie zestresowanym oznacza, że ​​czujemy się odpowiedzialni za zbyt wiele, a kiedy nasz układ nerwowy czuje się przytłoczony, często atakujemy lub zamykamy się. Nie ma to na celu usprawiedliwienia szkodliwego zachowania (aby być skutecznymi rodzicami, musimy przejąć odpowiedzialność za to, jak zachowujemy się wobec naszych dzieci). Zapewnia jednak uzasadnienie, dlaczego możesz czuć się jak na krawędzi załamania, gdy pracujesz, wychowujesz dzieci, próbujesz ćwiczyć oraz utrzymujesz romantyczny związek i przyjaźnie.

Zasób w niestresujących chwilach

Nie będziemy w stanie uzyskać dostępu do technik uziemiania w momentach „Jestem w ogniu”, jeśli nie będziemy ich ćwiczyć w momentach neutralnych/spokojnych. Kiedy jesteś nie czujesz się aktywowany, zidentyfikuj dwie lub trzy praktyki, które sprawiają, że czujesz spokój lub poczucie „w sobie”.

Techniki uziemiania może mieć charakter mentalny (wizualizacja miejsca, które cię uspokaja) lub fizyczny (poczucie ziemi pod stopami). Nie muszą to być pracochłonne ani czasochłonne, ale raczej kilka minut dziennie, które pozwolą Ci zbudować ścieżki neuronowe, aby poszerzyć okno tolerancji.

Zadaj sobie pytanie, skąd wzięła się Twoja reakcja

Zainteresuj się, dlaczego reagujesz na swoje dzieci w taki a nie inny sposób. Jeśli masz ochotę krzyczeć, zastanawiam się, czy ktoś na Ciebie krzyczał?

Jeśli ma to być ucieczka, czy zostałeś sam z wielkimi emocjami? Czy Twoi opiekunowie oczekiwali, że będziesz w stanie samodzielnie regulować swoje potrzeby lub „dawać sobie radę” bez uczenia Cię, jak to zrobić?

Po tych doświadczeniach być może nieświadomie pozostawałeś w stanie walki/ucieczki/zamrożenia, który teraz przekazujesz swoim dzieciom. Może to wskazywać, że istnieją części Twojego własny historię, które wymagają Twojej uwagi, zanim będziesz mógł wspierać swoje maleństwo.

14 października znak zodiaku

Jeśli pojawia się automatyczne zachowanie, niezależnie od tego, ile masz zamiarów, aby je powstrzymać, oznacza to, że wymaga więcej opieki, aby się zagoiło. Czego nie leczymy w sobie nieświadomie przekazujemy naszym dzieciom .

Czego „małe ty” potrzebowało w tych trudnych chwilach? W jaki sposób może to dostarczyć Ci informacji o potrzebach Twojego malucha?

Nie mów

Jest to prosta, ale potężna interwencja. W chwilach pożaru pomocne może być zachowanie ciszy, a nawet fizyczne oddzielenie się. Uważam, że wyrządzam więcej szkody mówić w trudnych sytuacjach niż ja, jeśli poświęcę trochę czasu, aby nie odpowiedzieć na dziewiątą prośbę lub nawet nie podnieść dziecka, gdy płacze.

Poświęcenie minuty lub dwóch dla siebie pozwala nam cofnąć się od gniewu i wybrać inną reakcję.

Spodziewaj się bałaganu

W kulturze zachodniej często mamy nierealistyczne oczekiwania wobec naszych dzieci. Wierzymy, że ich zachowanie ma na celu naciskanie naszych guzików lub wywołanie chaosu w naszym życiu.

W jednej z moich ulubionych książek o rodzicielstwie pt. Polowanie Zbierz rodzica , autorka dr Michaeleen Doucleff, stwierdza: „A co, jeśli pomyślimy o (dzieciach) jako o nielogicznych, początkujących obywatelach próbujących znaleźć właściwe zachowanie? A co, jeśli założymy, że ich motywacje są życzliwe i dobre, a po prostu ich wykonanie wymaga poprawy?”

Spodziewaj się bałaganu w domu, prośby o natychmiastową uwagę i odpowiedniego nastroju. To nie znaczy, że ty nie mogę czuć co do nich czujesz, ale uwalnia cię to, że nie jesteś tym zaskoczony (doświadczenie, którego nie lubi nasz układ nerwowy), dzięki czemu możesz się na to przygotować.

Zobowiąż się do nieodtwarzania taśmy i nie odczuwania wstydu

Pedagogka ds. traumy i matka, Amy Bauman, powiedziała mi kiedyś: „Dyskomfort to impuls do działania, po którym następuje głęboki rodzaj samotnej rozpaczy. Ciągle ćwiczę, aby nie działać z tego miejsca. Nie daje to satysfakcji na krótką metę, ale mniej wstydu kiedy odtwarzam film ponownie.”

Jak chcesz się czuć, odtwarzając film ponownie? Wizualizuj to uczucie, trzymaj się go i zachowuj się tak, jakby było twoją gwiazdą przewodnią. Co chcesz robić/nie robić, aby lepiej żyć i czuć się lepiej w chwilach pożaru?

Jedzenie na wynos

Celem nie jest przeżywanie mniej trudnych chwil (są one nieuniknione), ale raczej ustalenie, co musisz w tych momentach inaczej zareagować, aby nie mieć negatywnego wpływu na to, co czujesz do siebie lub na relację z dzieckiem.

955 numer anioła