Według terapeuty, dlaczego poczucie bezwartościowości często wynika z ran z dzieciństwa

Kiedy zacząłem pracować z Weroniką, była po pięćdziesiątce. Była samotna, nigdy nie była zamężna i nie miała dzieci. Chodziła na terapię przez dziesięciolecia, ale nie widziała większych postępów.

Przez ostatnie trzydzieści lat robiła karierę na Wall Street, a kiedy podczas naszej pierwszej sesji skomentowałem jej chrapliwy głos, powiedziała mi, że jej struny głosowe są wyczerpane od palenia i przekrzykiwania mężczyzn, które musi robić. przez dziesięciolecia. 

Spojrzała na mnie, uśmiechnęła się i powiedziała: „Nie jestem agresywna, jestem po prostu zmęczona. To miejsce cię wykończy. Tak czy inaczej, myślałem, że ta terapia powinna zadziałać. To nie działa na mnie. Jesteś moją ostatnią szansą. 

Veronica podzieliła się tym, że podoba jej się to, że terapia jest miejscem, w którym ktoś ją wysłucha. Dobrze było dać sobie z tym spokój i wyrzucić to z siebie. „Chcę partnera. Zdecydowanie porzuciłam kwestię dzieci, ale naprawdę chcę kochać i być kochaną”. Jednak po latach terapii wydawało się, że nic się nie zmieniło. „Nie uzyskuję dobrego zwrotu z inwestycji” – powiedziała. 

I słyszę coś podobnego od prawie wszystkich moich klientów, którzy pracują w świecie finansów. Mówią o ROI, analizie kosztów i korzyści oraz punktach danych. (Nie zapomnij o danych!) Veronica czuła, że ​​przez lata wydała mnóstwo pieniędzy i czasu na terapię, a jej inwestycja nie przyniosła oczekiwanych rezultatów. 

„To duża presja”. Uśmiechnąłem się. – W takim razie lepiej bierzmy się do pracy. 

anioł numer 143

Zacząłem wypytywać Weronikę o jej rodzinę i od razu dowiedziałem się, że jej matka opuściła ich, gdy miała zaledwie pięć lat. 

– Czy wiesz, dlaczego odeszła? zapytałem. 

„Tak, ona nigdy tak naprawdę nie chciała dzieci. Moja mama chciała po prostu wieść dobre życie. Nie chciała żadnych obowiązków; nie chciała być przetrzymywana ani tracić wolności. Któregoś sobotniego poranka spakowała jedną torbę, odjechała z przyjaciółką i nigdy więcej jej nie widzieliśmy”.

Veronica wcale nie była wzruszona, kiedy podzieliła się tym ze mną. Została złapana na tym, co nazywam opowiadaniem historii opartym na faktach – kiedy ujawniasz szczegóły tego, co się wydarzyło, bez żadnego związku z związanymi z tym emocjami ani wpływem, jaki to wywarło lub ma na ciebie. Opowiadanie historii oparte na faktach to rodzaj niewrażliwości, sposób na ochronę siebie przed tym, co według ciebie jest zbyt trudne do odczuwania i bycia obecnym. 

Weronika była mądra. Wiedziała, że ​​to trauma z dzieciństwa był istotnym elementem jej historii, ale nigdy nie podzieliła się nim z żadnym terapeutą… aż do teraz. Zakasaliśmy rękawy i wzięliśmy się do wspólnej pracy. 

Odejście jej matki było tym, co nazywamy jej „raną pierwotną” – traumą doznaną w dzieciństwie, która tworzy szkodliwe i frustrujące wzorce z którym zmagasz się do dziś. Rana porodowa Weroniki pozostawiła ją z głębokim poczuciem niegodności, które paraliżowało jej próby nawiązania związku w dorosłość.

Podobnie jak wiele osób, które czują się niegodne, Veronica desperacko pragnęła znaleźć kogoś, kto udowodni jej wartość. Ale choć bardzo pragnęła partnerstwa, to po prostu jej to nie wychodziło. Nawiązywała romantyczne relacje, które po kilku miesiącach kończyły się.

Wiele rzeczy może przyczynić się do powstania rany związanej z godnością, a Veronica może sprawdzić każdą z nich. Nie wierzyła, że ​​ludzie zostaną. Uważała, że ​​nie jest wystarczająco dobra, wystarczająco wartościowa i ważna, aby ktoś chciał z nią być. Wybierała mężczyzn, którzy byli niedostępni, lub wybierała mężczyzn, którzy byli dostępni, ale znajdowała sposoby, aby ich odepchnąć. 

Opowiedziała mi, jak stawiała potencjalnym chłopakom niezliczone zadania, „testując” ich, aby udowodnić, że może na nich polegać. Chciałaby ich podwieźć i odebrać z pralni chemicznej, zaplanować sprzątanie, zarezerwować loty i upewnić się, że lodówka jest dla niej zaopatrzona. Traktowała ich jak pracownika, a nie partnera.

Jak powiedział szwajcarski psychiatra i psychoanalityk Carl Jung: „Dopóki nie uczynisz nieświadomego świadomym, będzie ono kierować twoim życiem i nazwiesz to losem”. W przypadku Weroniki (i wielu innych) rodzice, którzy są niedostępni, warunkowani w swojej miłości lub nadmiernie krytyczni, znacząco przyczyniają się do poczucia niegodności. 

Czy rodzic lub znacząca osoba w Twoim życiu wykazywała którąkolwiek z tych cech? 

horoskop z 18 września

• Niedostępność: Niedostępność rodzica ma na Ciebie wpływ. Zawsze za czyjąś niedostępnością kryje się jakaś historia, ale posiadanie rodziców, którzy byli dla ciebie niedostępni, jest bolesne, zagmatwane i samotne, a często skutkuje raną godności. Dom to miejsce, do którego chcemy dotrzeć, szukając wskazówek, miłości, kontaktu i pocieszenia. Niedostępność może przybierać formę niespójności. Albo nieobecności. Lub, w skrajnych przypadkach, jak w przypadku Weroniki, porzucenia. 
• Miłość warunkowa: Większość związków musi mieć warunki. Dotyczy to związków partnerskich, relacji rodzinnych dorosłych i przyjaźni. Ale dzieci potrzebują bezwarunkowej miłości, zwłaszcza gdy wkraczają w nowy świat pełen nowości. Bezwarunkowa miłość oddziela dzieci od ich zachowania i komunikuje im, że błędy są w porządku, że niepowodzenia są dozwolone i że rozczarowanie może nastąpić, gdy stawką nie jest ich miłość i godność.
• Hiperkrytycyzm: Veronica poczuła cały ciężar krytyki ze strony ojca dopiero po odejściu matki. Zaczęło się od podstępnych porównań do jej siostry Carol. Mówił: „Dlaczego nie możesz uczyć się ciężej jak ona?” Lub „Gdybyś był bardziej podobny do Carol, moje życie byłoby znacznie prostsze”. Jego komentarze były naprawdę bolesne. „Mama właśnie nas porzuciła i te komentarze doprowadzały mnie do szału. Jedyne, co mógł powiedzieć, to „bądź bardziej jak twoja siostra”. Bądź bardziej jak moja siostra i co? Będę cię kochać bardziej? Bądź bardziej jak moja siostra, a naprawdę przyznam, że twoja matka odeszła? Bądź bardziej jak moja siostra, a twoja mama może wrócić? Głos Weroniki się załamał. Zamknęła oczy i płakała. Oprócz tego, że matka ją porzuciła, oświadczenia ojca o krzywdzie sprawiły, że w dalszym ciągu kwestionowała swoją wartość. 

Po chwili siedzenia z bólem, który wypłynęła na powierzchnię i przyznania się do niego, powiedziałam: „To musi wydawać się niemożliwe, uwierzyć, że zasługujesz na trwałe partnerstwo, które przetrwa, gdy twoja mama tego nie zrobi”. 

To właściwie nie było pytanie; Znałem już odpowiedź. Veronica też znała odpowiedź, ale po raz pierwszy ktoś powiedział jej to w tak bezpośredni sposób. 

Przemieszczanie się i zmienianie to praca, którą musimy wykonać, ale nie zawsze jest to łatwe. Przez długi czas Weronika nie widziała swojego udziału w nieszczęśliwych związkach. Wina zawsze spadała na innych. Partnerzy nie troszczyli się wystarczająco, nie starali się wystarczająco mocno i nie kochali jej wystarczająco.

Koziorożec Kobieta Wodnik Mężczyzna

Musiała odejść od mentalności ofiary, aby zobaczyć, w jaki sposób uczestniczy. Bez tego nadal odtwarzałaby tę dynamikę i obwiniała wszystkich innych. W miarę jak rozwijała się moja relacja z Weroniką i narodziło się większe zaufanie, mogłem pomóc jej jeszcze bliżej przyjrzeć się ranie, na jaką cierpiała. 

„Myślę, że naprawdę utrudniasz ludziom wybór, Veronica”. Powiedziałem to z czułością, bo wiedziałem, że może być trudno to usłyszeć. „Ludzie nie chcą być twoją pomocą. Chcą być Twoim partnerem. Chcą Cię poznać. Nie chcą otrzymywać od ciebie nieskończonej liczby zadań. 

Veronica zaczynała widzieć, jak odpycha ludzi. Sprawiła, że ​​poznanie jej przez ludzi było prawie niemożliwe, ponieważ gdyby nie skakali przez wszystkie jej koła, zareagowałaby mocno. „Dlaczego nie możesz po prostu mi pomóc? Czy nie jestem na tyle ważny, że możesz nadać temu priorytet? Czy nie jestem na tyle cenny w twoim życiu, abyś mógł po prostu robić to, o co cię proszę?” zapytałaby swoich partnerów. 

Weronika była bezwarunkowo tego godna i ty też jesteś. Jesteś godny miłości, połączenia, obecności, uwagi, bezpieczeństwa i nie tylko. Jesteś tego godny. Ale nie możesz też po prostu działać, jak chcesz i wierzyć, że związek i tak będzie się rozwijać. Kiedy zagłębialiśmy się w historie pochodzenia Veroniki, była w stanie zobaczyć, jak rana wynikająca z jej godności sabotuje jej relacje. Nauczyła się, że nie może odpychać ludzi i oczekiwać, że zostaną. Musiała przerwać testowanie i nauczyć się wyznaczać pewne granice i ustalać pewne wytyczne. W przeciwnym razie nadal traciłaby związki i udowadniałaby, że jej historia o niegodności jest prawdziwa.

Uzdrowienie Weroniki wymagało od niej podjęcia decyzji, które ugruntowały jej poczucie wartości. Zamiast wybierać niedostępnych mężczyzn lub szukać sposobów na uniknięcie kontaktu i intymności, Veronica stopniowo zaczęła otwierać się na kontakt. Weronika ciężko nad tym pracowała. Ale ta praca była satysfakcjonującą pracą. Ta praca miała fenomenalny zwrot z inwestycji.

Niezależnie od pochodzenia rany, proces gojenia jest taki sam. 

1. Nazwij to, co było . Jeśli nie potrafisz zaakceptować rany, trudno ją wyleczyć. Spędzanie czasu na swojej historii, zauważanie szczegółów i identyfikowanie tego, co cię zraniło, skieruje cię na ścieżkę uzdrowienia. Dlatego zawsze powtarzam: „Nazywaj to dokładnie tak, jak jest – nie więcej, nie mniej”. To odważny pierwszy krok. Jeśli nie skonfrontujesz się z przeszłością, niezidentyfikowani mogą kierować przedstawieniem. I mogę ci obiecać, że tak się stanie. 
2. Czy mogę dostać świadka? Bycie świadkiem oznacza, że ​​ty lub ktoś inny honoruje swoją historię, dając o niej świadectwo – o swoim bólu i rzeczach, które na ciebie wpływają lub miały wpływ. Zostałeś wysłuchany; jesteś widziany; jesteś uznany. Bycie świadkiem swojego doświadczenia może dosłownie zmienić trajektorię twojego życia. To proste potwierdzenie może pomóc Ci uwolnić się od schematu, z którego próbujesz się wyrwać. 
3. Zrób miejsce na smutek. Smutek w tym kontekście oznacza obecność wszystkich uczuć, które pojawiają się, gdy jesteś świadkiem. Gdy zawór się otworzy, pozwól sobie to poczuć. Założę się, że już możesz to przewidzieć – kiedy już zrobisz miejsce na te uczucia, zaczną się pojawiać! To normalne i oczekiwane. Nie możesz uniknąć przejścia, odmówić mu przejścia ani stłumić przejścia. To przede wszystkim cię tu sprowadziło. Musisz poczuć swoje uczucia. Pamiętaj: to, co zostało ci odebrane, nie jest stracone na zawsze. Możesz odzyskać swoje poczucie wartości. 
4. Przejdź na nową ścieżkę . Sportowiec we mnie zawsze czuł, że to słowo właściwie opisuje ten krok. Pivot to szybka zmiana kierunku. Jeśli dobrze obracasz się na boisku lub na korcie, przeciwnik nie powinien tego widzieć. Twoje niezdrowe wzorce, niczym dobra obrona, przewidują Twój następny krok. Twoim zadaniem jest zmienić to na nich. Wzorce rozwijają się dzięki Twojej spójności, więc jeśli chcesz zmodyfikować niezdrowy wzorzec, musisz stać się niespójny. W tym miejscu zaczynasz prowadzić siebie do nowego wyniku.

Wyciąg z  POCHODZENIE CIEBIE   przez Vienna Pharaon za zgodą Putnama, wydawnictwo The Penguin Publishing Group, oddział Penguin Random House, LLC. Prawa autorskie © 2023 by Vienna Pharaon.