Życie z alergiami pokarmowymi odbiło się na moim zdrowiu psychicznym - jak wyzdrowiałem

Nie pamiętam życia przed alergią. Moje objawy zaczęły się jeszcze zanim jadłem jedzenie - nie mogłem powstrzymać mleka matki i miałem ciężką wyprysk. Zdiagnozowano u mnie alergie w wieku około sześciu miesięcy i otrzymałem bardzo długą listę żywności, której należy unikać.

Jako dziecko nigdy nie mogłem być w pełni beztroski. Zarządzanie moim alergie Oznaczono, że nieustannie monitorowałem zagrożenia: Którzy koledzy z klasy jadli alergeny? Czego się dotykają? W domu miałem problemy ze snem. Reakcje anafilaktyczne wprowadziły zupełnie nowy poziom lęk egzystencjalny . Spędziłem dużo czasu, zastanawiając się, dlaczego nie umarłem. To czasami pojawia się jako dorosły. Muszę sprawdzić: Czy nadal tu jestem? Czy wszystko w porządku? 

Kiedy byłem nastolatkiem, chciałem całkowicie ukryć moje alergie. Miałem może jednego lub dwóch przyjaciół, z którymi czułem się komfortowo, jedząc w restauracjach. Byli naprawdę wspierający, ale nie było nikogo, kto w pełni zrozumiał aspekt zdrowia psychicznego tego, przez co przechodziłem.

Oprócz powtarzania Doświadczenia bliskiego śmierci , moje alergie miały sposób „innego” mnie. Pewnego razu, podczas urodzinowej kolacji, podczas której wiedziałem, że pokarm nie jest przyjazny dla alergii, zdecydowałem, że po prostu nic nie zjem. Ale menedżer złapał moje alergie i pokazał mi drzwi. „Nie ma tu nic dla ciebie” - powiedział.

Kiedy poszedłem na uniwersytet, moja hiper-święta przekształciła się w ekstremalne poczucie osobistej odpowiedzialności. Za każdym razem, gdy miałem reakcję, byłem przytłoczony poczuciem winy i gniewu na siebie. Myślałem: Jak mogłem się zawieść? Jak mogłem to zrobić dla siebie?  Zacząłem się nie ufać. 

Ofiara zdrowia psychicznego alergii

Wszystko to stało się w połowie lat dwudziestych, kiedy miałem poważną reakcję na jedzenie, które zjadłem cały czas. (Było pewne zanieczyszczenie krzyżowe.) To potrząsnęło moim światem. Straciłem zaufanie do wszystkiego. Byłem taki zły, przestraszony i wyczerpany ciągłą nadprzyrodzeniem.

23 czerwca zgodność zodiaku

Nie mogłem spać. Bałem się iść do łóżka w nocy. Przestałem chodzić na wydarzenia towarzyskie. Czułem się niekomfortowo w miejscach, w których nie mogłem szybko wydostać się, gdybym potrzebował. Zawsze myślałbym, ” Jeśli mam reakcję, jak ludzie do mnie dotrą? „Nienawidziłem się utknąć w ruchu. Gdybym nie był blisko wyjścia, zacząłbym hiperwentylować.

Straciłem wiele radości z rzeczy. Nawet u szczytu mojej hiper-uroczystości byłbym podekscytowany wypróbowaniem nowego jedzenia lub wyjścia do jedzenia. Ale po tej reakcji nie chciałem tego robić, ponieważ tak się bałem.

27 marca znak

Musiałem sprawdzić ręce i twarz, aby upewnić się, że wszystko w porządku, nawet jeśli nie spotkałem się z niczym. Było wiele dni, w których nie mogłem się przekonać, by nic zjeść. Mogłem pomyśleć, że to, to „Skąd mam wiedzieć, że to nie dotknęło żadnych alergenów w sklepie spożywczym? Skąd mam wiedzieć, że ta etykieta ma rację?”

To naprawdę wpłynęło na moje nieuporządkowane nawyki żywieniowe. Możesz tak kontynuować tak długo, aż twoje ciało zacznie się poddawać. Na szczęście, kiedy miałem 28 lat, zacząłem widzieć tego lekarza, który mnie zadzwonił. Powiedział, że musisz podjąć zdrowie psychiczne; Jesteś niedożywiony. 

Punkt zwrotny

Potem zacząłem wprowadzać duże zmiany w moim życiu, aby ustalić priorytety moje zdrowie psychiczne. Zostawiłem pracę i wyciąłem relacje, które mi nie służyły. Zacząłem medytacja , co wcześniej uważałem za mistyfikację. Wróciłem do rzeczy, które przyniosły mi radość jako dziecko - ruch, ogrodnictwo, rzeczy, które pomogły mi znów poczuć się na ziemię.

[Improv] pomógł mi zobaczyć, jak się kurczyłem, ilekroć składałem prośby o uwzględnienie alergii.

Zacząłem improwizować, co zmieniło całe moje spojrzenie na interakcję z ludźmi. To był dla mnie wielki moment aha. Improv pozwoliło mi zobaczyć, jak moje język ciała wpływa na moją komunikację. Pomogło mi to zobaczyć, jak się kurczyłem, ilekroć składałem się z prośby o przyjęcie alergii. Pomogło mi to również pokonać strach przed głupotą. 

Jestem wdzięczny, że moi rodzice mnie zachęcali zwolennik siebie  Od najmłodszych lat, niezależnie od tego, czy zamawiało dla siebie w restauracji, czy przemawiając do lekarzy. Byłem jeden raz, kiedy poszedłem po ultradźwięki, a dostawcy wręczyli mi filiżankę płynu do picia. Zapytałem, co w tym było, a oni powtawali: „Nie wiem, co w tym jest, ale czy możesz to po prostu wypić? Czekają wszyscy ci ludzie. ” Nalegałem, żebym tego nie wypił, chyba że mogliby podać mi listę składników, ale wciąż mówili, że jej nie mają. Po mnóstwie tam iz powrotem znaleźli listę składników i było dla mnie w porządku, więc wypiłem ją. Ale był inny płyn, który nie był dla mnie w porządku. Po prostu pomyślałem, że nie zamierzam wchodzić w anafilaksję, ponieważ jesteśmy tutaj chrupiące.

Można by pomyśleć, że szpital byłby bezpiecznym miejscem dla kogoś z alergiami. Ale wydaje się, że wszyscy zapominają o nich, gdy zostaną dodane do twojego wykresu. Nie ma jedzenia szpitalnego, które mogę zjeść. Kiedy dostarczyłem syna, musiałem zrobić i zamrozić kilka dni posiłków, aby móc jeść, gdy byłem w szpitalu. Zawsze myślę o tym, co by się stało, gdybym był tam przez dłuższy czas. 

Ale jestem teraz w dobrym miejscu. Kiedy byłem nastolatkiem, czasami byłem trochę lekkomyślny. Nie jestem już lekkomyślny, ale nie jestem też tak bardzo czujny, że nie mogę wyjść i towarzysko. Czuję się dobrze i cały czas nie jestem przytłoczony niepokój.

4747 numer anioła

Znaczenie społeczności 

Kiedy miałem 24 lata, miałem książkę kucharską, a mój agent zasugerował, żebym założył blog, aby go promować. W tym czasie było tylko kilku innych blogerów alergicznych, którzy byli dorosłymi z samymi alergiami. Połączyłem się z nimi, a jeden z nich jest nadal jednym z moich najlepszych przyjaciół. Posiadanie osoby, której nie musisz się tłumaczyć, która również przeszła przez wyzwania w zakresie zdrowia psychicznego oraz reakcje anafilaktyczne i hiper-świętość, i kogo możesz być po prostu siebie; To zmienia życie.

To jeden z powodów, dla których stworzyłem rekolekcje Teraz biegam. Jedną rzeczą jest po prostu rozmawiać z ludźmi online. Ale to kolejna rzecz, aby mieć wspólny weekend, w którym twój umysł jest na wakacjach. Nie musisz się tłumaczyć, wszyscy to rozumieją. Możemy mieć wszystkie te wspólne doświadczenia i nauczyć się strategii poprawy naszego zdrowia psychicznego w miejscu zrozumienia i zabawy. Gdybym miał jakieś wydarzenia, na które można się udać, kiedy byłem nastolatkiem, w którym mogłem po prostu poznać innych ludzi takich jak ja, myślę, że byłoby to bardzo uwalniające.

Co powiedziałbym innym w moich butach

Rodzice pytają mnie cały czas: moje dziecko zmaga się z lękiem, jak je wyciągnąć? I naprawdę trudno jest udzielić jednej odpowiedzi. Nie mogę powiedzieć, żebyś medytował i pić herbatę i to właśnie pomoże. To długa podróż. Ale w końcu, przy odpowiednim wsparciu, możesz wymyślić rzeczy, które sprawiają, że czujesz się lepiej.

Znajdź zaufane zasoby i trzymaj się z dala od wywoływania strachu. Spróbuj znaleźć poczucie wspólnoty - naprawdę nie możesz przecenić jej wpływu. Ostatecznie cała sprawa jest podróżą samoakceptacji.